Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

https://i0.wp.com/www.exandasdocumentaries.com/images/stories/O_Thisavros_tis_Kassandras_-_big.jpg

Το ντοκυμαντέρ “Ο Θησαυρός της Κασσάνδρας” έχει πλέον μεταφραστεί στα αγγλικά και σύντομα θα ανοίξει τα φτερά του και στο εξωτερικό.

Η τριλογία του ΕΞΑΝΤΑ “Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης” – Κολομβία, Ρουμανία, Ελλάδα – είναι διαθέσιμη και σε 3 DVD BOX SET, ελληνική & αγγλική έκδοση, από την smallplanet.

Eν τω μεταξύ, ο Γιώργος Αυγερόπουλος απαντά στις ασυναρτησίες των “Πωλητών Αριστοτέλη” (ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ Ο “ΕΞΑΝΤΑΣ”…???) οι οποίοι …δεν κατάλαβαν ότι έγιναν ρεζίλι και συνεχίζουν να γελοιοποιούνται (ΤΕΛΙΚΑ Ο «ΕΞΑΝΤΑΣ»… ΔΕΝ ΑΥΤΟΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΥΤΟΔΙΟΡΘΩΘΗΚΕ…!).

Από το site του Εξάντα:

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΠΙΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

Προστατεύει ο Εξάντας τον Σόρος; Ποιος τον υποχρέωσε να αυτολογοκριθεί; (!) Μήπως το αντιμεταλλευτικό μπλοκ;

Αυτά και άλλα πολλά γράφονται σε ένα από τα μπλόγκς που υπερασπίζονται με πάθος την αμφιλεγόμενη επένδυση της εταιρείας Eldorado Gold στη Χαλκιδική. Όλα γίνονται ένα κουβάρι, όπου ανακατεύονται “οι πονηρές μέρες που ζούμε”, “ένας μεγαλοεπενδυτής”, “το παγκόσμιο οικολογικό κίνημα”, “σκοτεινές συμμαχίες”, ο χρυσός της Χαλκιδικής, ο χρυσός της Ρουμανίας και ο “προπαγανδιστικός αντιμεταλλευτικός μηχανισμός” όπως γράφουν. Η συνομωσιολογία στα καλύτερά της!

Ο σκοπός του δημοσιεύματος είναι προφανής. Να πλήξει και να σπιλώσει την δουλειά που κάναμε, αποπροσανατολίζοντας τον κόσμο, την ίδια στιγμή μάλιστα που η ελληνική κοινωνία βοά από τις αποκαλύψεις σχετικά με το πρόσωπο του κ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος πέρα από υπουργός οικονομικών ήταν και ο υπουργός περιβάλλοντος που έδωσε το πράσινο φως για το πρότζεκτ στις Σκουριές της Χαλκιδικής.

Αφορμή στάθηκε η διόρθωση μιας ανακριβούς φράσης που δυστυχώς πέρασε στην “Μαύρη Βίλβα” και που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ, στο πρώτο μέρος της θεματικής Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης. Η φράση ήταν η εξής: “Πλήθος επιστημόνων και ακαδημαϊκών, περιβαλλοντικές και πολιτιστικές οργανώσεις, η ρουμάνικη εκκλησία, κόμματα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, και προσωπικότητες όπως ο Bono, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, ο Σόρος και ο πρίγκιπας Κάρολος, τάχθηκαν κατά του σχεδίου της εταιρείας”.

Καθώς ποτέ δεν σταματάμε να ελέγχουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς και την ορθότητα όσων λέγονται, ανακαλύψαμε κατόπιν εορτής πως ο Bono δεν μίλησε ποτέ για τη Ρόσια Μοντάνα. Αλλά ούτε και ο Σόρος ως προσωπικότητα, έχει τοποθετηθεί δημοσίως κατά της επένδυσης στη Ρόσια Μοντάνα. Το Ρουμάνικο ίδρυμα George Soros είναι αυτό που έχει τοποθετηθεί κατά του πρότζεκτ μέσω του προέδρου του. Ο ίδιος Σόρος το 2009 με δήλωσή του διέψευσε κάθε ανάμιξη προτάσοντας την ανεξαρτησία του ιδρύματος, επιχειρώντας να δώσει ένα τέλος σε φήμες προηγούμενων ετών.

Επομένως όπως αντιλαμβάνεται κανείς η φράση “προσωπικότητες όπως ο Bono, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, ο Σόρος και ο πρίγκιπας Κάρολος, τάχθηκαν κατά του σχεδίου της εταιρείας” που ακούστηκε στον αέρα δεν είναι ακριβής και βρίσκεται σε διαδικασία διόρθωσης, όπως συμβαίνει σε κάθε οργανισμό που σέβεται τον εαυτό του, παντού στον κόσμο. Η διαδικασία αυτή θα ολοκληρωθεί σύντομα. Όλα τα βίντεο συμπεριλαμβανομένων και αυτών της ΕΡΤ, θα επικαιροποιηθούν.

Τώρα, για το αν το αντιμεταλλευτικό μπλοκ “απαίτησε να πέσει ψαλίδι τουλάχιστον στο βίντεο, που προβάλλεται από το site του Εξάντα” (!!) το θεωρώ αν όχι προσβλητικό, τουλάχιστον αστείο. Πιστεύω πως είναι απόρροια του διχασμού, της καχυποψίας και της στρέβλωσης που έχει καλλιεργηθεί στην κοινωνία της Χαλκιδικής γύρω από το θέμα του χρυσού.

by antigoldgreece

Advertisement

https://i0.wp.com/www.kalamaria.gr/templates/dimos_kalamarias_wide/images/header1.gif

ΕΚΔΟΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ Β. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Σε μία εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης, η οικονομική ανάπτυξη που στηρίζεται στην αξιοποίηση των φυσικών αποθεμάτων ασφαλώς και είναι, για ένα κράτος που βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας, θέμα ύψιστης προτεραιότητας.
Όμως η όποια αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, πρέπει να προϋποθέτει τις εξής βασικές αρχές:

  1. Ο ορυκτός πλούτος της χώρας είναι λαϊκή περιουσία.
  2. Οι περιβαλλοντικοί όροι,δεσμεύσεις και οι επιπτώσεις στην υγεία δεν μπορεί να περιορίζονται στις ελάχιστες δυνατές απώλειες για τους πολίτες, αλλά τα μέτρα προστασίας και πρόληψης πρέπει να είναι απόλυτα και ο έλεγχος της τήρησής τους να γίνεται από κρατικούς,επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς.
  3. Να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν οι επιπτώσεις στις δραστηριότητες των κατοίκων.
  4. Η προστασία του περιβάλλοντος, των φυσικών πόρων και η αειφορία είναι αδιαπραγμάτευτα κριτήρια.

Επειδή, στην μεταλλευτική δραστηριότητα της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική,

Α. H αποκιοκρατικού τύπου σύμβαση παραχώρησης στην «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ» των Μεταλλείων Κασσάνδρας αποτελεί μέγιστο οικονομικό σκάνδαλο.
Το επίμαχο επενδυτικό σχέδιο παραδίδει τον ορυκτό πλούτο της περιοχής στο μεγάλο κεφάλαιο και δεν αποφέρει παρά υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ζωής των κατοίκων, ώστε να θησαυρίζουν μονοπωλιακοί όμιλοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό σε βάρος του Ελληνικού κράτους,

Β. Η ΜΠΕ δεν απαντά στις εκτιμήσεις και τις εύλογες ανησυχίες για δυσμενείς επιπτώσεις, όχι μόνο στη Χαλκιδική αλλά και στην πόλη της Θεσσαλονίκης (τοξική σκόνη, ρύπανση της ατμόσφαιρας),

Γ. Η σχεδιαζόμενη μεγάλης κλίμακας επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Β.Α. Χαλκιδική υπερβαίνει κατά πολύ τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής. Μελέτες και πορίσματα ανεξάρτητων επιστημονικών φορέων, καταδεικνύουν την τεράστια και μη αναστρέψιμη βλάβη στο περιβάλλον, στην υγεία και στις ανταγωνιστικές με τη μεταλλευτική δραστηριότητα οικονομικές δραστηριότητες (καλλιέργειες, κτηνοτροφία, μελισσοκομία, αλιεία, τουρισμός),

Δ. Tο προτεινόμενο επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας δεν είναι αειφόρο, αφού θα αλλάξει ριζικά τον χαρακτήρα της ευρύτερης περιοχής, η οποία διαθέτει πλούσιο και μοναδικό φυσικό περιβάλλον, αξιόλογο ιστορικό και πολιτισμικό τοπίο (αρχαιολογικοί χώροι, γενέτειρα του Αριστοτέλη,Άγ.Όρος) και μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης του αγροτικού και του τουριστικού τομέα,

Για όλους τους παραπάνω λόγους το δημοτικό συμβούλιο Καλαμαριάς είναι αντίθετο στην συνέχιση της μεταλλευτικής δραστηριότητας της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική και εκφράζει την άποψη ότι η κάθε μορφής οικονομική σύμβαση και Μ.Π.Ε, για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, οφείλει να εξετάζεται με βάση τη βούληση και το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας.

Το ψήφισμα αυτό ψηφίσθηκε με την υπ’ αριθμ. 572/2012 πλειοψηφική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στη συνεδρίαση της 10ης Δεκεμβρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ του Δ.Σ.

ΖΑΜΠΕΤΟΓΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ

πηγή: ierissos.blogspot.gr

http://antigoldgreece.files.wordpress.com/2012/12/13.jpg?w=449&h=338

ΕΚΔΗΛΩΣΗ:

«ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΧΡΥΣΟΥ»

στο περιβάλλον και τα νερά, τις παραδοσιακές δραστηριότητες της τοπικής οικονομίας (ελαιοκομία, κτηνοτροφία, μελισσοκομία κ.λπ.) και την δημόσια υγεία (αέριοι ρύποι, τοξικά απόβλητα κ.λπ)

Ομιλητές οι Πανεπιστημιακοί:

1) Κυριάκος Παναγιωτόπουλος, καθηγητής Εδαφολογίας της Γεωπονικής Σχολής του ΑΠΘ.

2) Δημήτρης Μελάς, Καθηγητής Φυσικής Ατμόσφαιρας Α.Π.Θ., μέλος του Συμβουλίου Περιβάλλοντος του ΑΠΘ.

3) Διαμαντής Καραμούζης, Καθηγητής Υδρογεωλογίας στο ΑΠΘ.

4) Χάρης Λαζαρίδης, Διευθυντής του Τομέα «Επιστήμη και Τεχνολογία Τροφίμων» στο ΑΠΘ

5) Αλέξης Μπένος, Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ για τη Δημόσια Υγεία, την Κοινωνική Ιατρική και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Θα ακολουθήσουν ερωτήσεις και συζήτηση.

Όσοι θέλετε να ενημερωθείτε ή έχετε έστω και τις ελάχιστες απορίες για το τί θα προκληθεί στη Χαλκιδική και τα πέριξ από την επέκταση και λειτουργία των μεταλλείων στον Κάκαβο, ελάτε στην εκδήλωση του “ΤΕΧΝΟΔΡΟΜΙΟΥ” Πολυγύρου, που θα γίνει στο δημοτικό θέατρο Πολυγύρου, την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013, ώρα 11:00 π.μ.

by antigoldgreece

Τις σχέσεις μεταξύ ΜΜΕ, επιχειρήσεων και πολιτικής ερεύνησε μ’ ένα εκτενές ρεπορτάζ το Reuters. Οικογενειοκρατία, δημόσια έργα, εκβιασμοί και διπλοθεσιτές βρίσκονται κάτω από το φως, στην έρευνα του γνωστού πρακτορέιου ειδήσεων.

Διαβάστε το δημοσίευμα των Stephen Grey και Ντίνα Κυριακίδου: 
Στα τέλη του 2011, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έκανε μια παθιασμένη έκκληση για βοήθεια για να σωθει η χώρα από την οικονομική καταστροφή. «Χρειαζόμαστε μια εθνική συλλογική προσπάθεια: να πάρουμε όλοι μαζί το βάρος για να πετύχουμε το στόχο μας» ανακοίνωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος έχει γίνει από τότε ηγέτης του σοσιαλιστικού κόμματος ΠΑΣΟΚ. «Χρειαζόμαστε κάτι που να είναι δίκαιο και κοινωνικά αποδεκτό».
Ήταν γραφτό να γίνει κάλεσμα στα όπλα, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών και κατέληξε τονίζοντας τη βασική αδυναμία της Ελλάδας στις προσπάθειες της για μεταρρύθμιση.
Η ιδέα του Βενιζέλου ήταν να βάλει έναν επιπλέον φόρο επί των ακινήτων, τον οποίο ενσωμάτωσε στον λογαριασμό της ΔΕΗ ώστε να είναι δύσκολο να μην πληρωθεί από κάποιους. Ο λαός ήταν έξω φρενών και ο Τύπος μετέφερε την οργή τους, βαφτίζοντας τον φόρο «Χαράτσι» ορμόμενοι από την εισφορά που επέβαλαν οι Οθωμανοί στους Έλληνες. Το όνομα έμεινε, και ο Γιώργος Παπανδρέου, πρωθυπουργός τότε, αισθάνθηκε υποχρεωμένος να μιλήσει με τους ψηφοφόρους του: «Ας χάσουμε όλοι κάτι, έτσι ώστε να μην χάσουμε τα πάντα».
Δεν θα έχαναν όμως όλοι από αυτόν τον φόρο. Πριν από δύο μήνες, μέσα από την ΔΕΗ, αποκαλύφθηκε πως μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των μέσων ενημέρωσης, πλήρωναν λιγότερο από το μισό του χαρατσιού, ή δεν πληρώναν το φόρο γενικά. Ο Νίκος Φωτόπουλος, συνδικαλιστής στην επιχείρηση ηλεκτρισμού ΔΕΗ, ισχυρίστηκε ότι είχε δοθεί εξαιρέση. «Ήταν ένα δώρο για τα πραγματικά αφεντικά, τους πραγματικούς ιδιοκτήτες της χώρας», είπε ο κ. Φωτόπουλος. «Οι πλούσιοι δεν πληρώνουν, ακόμη και αυτή τη στιγμή».
«Η είδηση δεν καλύφθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης … επειδή οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης ήταν μεταξύ εκείνων που ευνοούνται» δήλωσε ο Φωτόπουλος αργότερα. Κορυφαίες ημερήσιες εφημερίδες στην Αθήνα είτε δεν αναφέρουν  ή υποβαθμίζουν τις δηλώσεις του κ. Φωτόπουλου, αποκάλυψε το Reuters.
Για πολλούς παρατηρητές, το επεισόδιο απεικονίζει την αλληλεπίδραση ανάμεσα στην πολιτική, τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους ισχυρούς ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης. Τα συνυφασμένα συμφέροντα από αυτούς τους τομείς, αν και όχι κατ “ανάγκη παράνομα ή καταχρηστικα, θεωρούνται εμπόδιο στις προσπάθειες της Ελλάδας να σώσει την οικονομία της. Είναι, λένε διάφοροι επικριτές, εν μέρει υπεύθυνοι για την σημερινή κρίση και για την παρεμπόδιση της μεταρρύθμισης.
Κορυφαίοι ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης σε επικοινωνία που είχαν με το Reuters αρνήθηκαν πως ασκούν αθέμιτη επιρροή ή αναζητούν εύνοιες, ενώ άλλοι αρνήθηκαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις.
Αλλά με δεδομένο το διεθνή αντίκτυπο της κρίσης στην Ελλάδα, το θέμα πλέον έχει επεκταθεί πέρα από τη χώρα. Μια πηγή της τρόικας είπε: «Το σύστημα είναι εξαιρετικά αιμομικτικό. Τα κατεστημένα συμφέροντα αντιστέκονται στις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να καταστεί η οικονομία ανταγωνιστική.».
«Στην Ελλάδα η πραγματική δύναμη είναι στους ιδιοκτήτες των τραπεζών, τα μέλη του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και των διεφθαρμένων μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αυτό είναι το τρίγωνο της αμαρτίας», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας. Ο Πάνος Καμμένος, είπε: «Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης είναι υπό τον έλεγχο των ανθρώπων που εξαρτώνται από την κατάσταση. Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχουν την κατάσταση και το κράτος ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης είναι μια εικόνα ενός αμοιβαίου εκβιασμού».
Ερωτηθείς σχετικά με το φόρο «χαράτσι», ο Βενιζέλος αναγνώρισε ότι υπάρχουν ορισμένες «κραυγαλέες περιπτώσεις όπου πληρώνουν λιγότερους φόρους ή και καθόλου», αλλά κατηγόρησε την ΔΕΗ και την έλλειψη σωστής αρχειοθέτησης της κρατικής επιχείρησης ηλεκτρισμού. «Σε καμία περίπτωση δεν υπήρχε καμία διάκριση υπέρ συγκεκριμένων ιδιοκτητών ακινήτων», είπε.
Ο Σίμος Κεδίκογλου, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, δήλωσε πως αξιωματούχοι παρακολουθούν το φόρο ακίνητης περιουσίας και τυχόν λάθη θα διορθώνονται.
Προηγούμενες προσπάθειες για τον περιορισμό των πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων – ιδίως όσον αφορούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης – είχαν μικρή επίδραση, σύμφωνα με μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και την ανεξαρτησία, που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2011. Παρέμεινε εξαιρετικά συγκεντρωτική στα χέρια της κυβέρνησης» και συνέχιζει λέγοντας πως «έχει επηρεαστεί πολύ, αν και με αδιαφανείς και με ανεπίσημες μεθόδους, από τα ισχυρά οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που έχουν επιδιώξει να κερδίσουν εξουσία, κέρδος, ή και τα δύο».
Η άνθηση των Ιδιωτικών Μέσων Ενημέρωσης
Η αλληλεπίδραση μεταξύ των πολιτικών και των μέσων ενημέρωσης είναι κοινή σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως στην Ιταλία, όπου ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ήταν πρωθυπουργός και ταυτόχρονα επικεφαλής ενός ομίλου μέσων ενημέρωσης, και στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ιδιοκτήτες  μέσων ενημέρωσης, όπως ο Ρούπερτ Μέρντοχ, πρόεδρος της News Corp, είχαν διαδοχικές επαφές με τους πρωθυπουργούς.
Ωστόσο, οι επικριτές λένε πως τέτοιες συνδέσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές και στην Ελλάδα, όπου το κράτος παίζει μεγάλο ρόλο στην οικονομία, και εξαιτίας του τρόπου που τα ΜΜΕ  έχουν αναπτυχθεί.
Οι ιδιωτικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και τα τηλεοπτικά κανάλια εμφανίστηκαν στη δεκαετία του 1980, μετά από δεκαετίες όπου υπήρχαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Διαδοχικές κυβερνήσεις άφηναν ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να λειτουργούν χωρίς την κατάλληλη άδεια, σύμφωνα με την έκθεση της ΕΕ για το 2011 σχετικά με τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Αυτή η ημι-οργανωμένη προσέγγιση οδήγησε την Ελλάδα να έχει ένα αρκετά μεγαλύτερο αριθμό μέσων ενημέρωσης από αυτο που θα έπρεπε να έχει συγκριτικά με τον πληθυσμό της.
Ο Γ. Αλαφούζος δήλωσε στο Reuters ότι ορισμένα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης «είναι  γραφεία τύπου για διάφορες ομάδες επιχειρήσεων» Ο Αλαφούζος, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης του πέμπτου μεγαλύτερου σταθμού της χώρας, τον ΣΚΑΙ αλλά και της εφημερίδας ‘Καθημερινή’, πρόσθεσε: «Έχουν εξελιχθεί μέσα σε μια εντελώς ανθυγιεινή κατάσταση. Στόχος των μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι η εκτέλεση ειδικών καθηκόντων για τους ιδιοκτήτες τους».
Ο Αλαφούζος, του οποίου η περιουσία προέρχεται από τη ναυτιλία, δήλωσε ότι η οικογένειά του έκανε προσεκτικές κινήσεις για να μην εξαρτώνται από τη Κυβέρνηση. Οι επικριτές του, λένε ότι ο ΣΚΑΪ ήταν μεταξύ των εταιρειών που βρέθηκαν να μην πληρώνουν το χαράτσι. Ο τηλεοπτικός σταθμός δηλώνει πως είναι παράλειψη της τοπικής γραφειοκρατίας. Ενώ συνεχίζουν λέγοντας πως το συγκεκριμένο Μέσο  οφελείται από την κρατική διαφήμιση, η απάντηση που δίνει  ο κ.Αλαφούζος είναι πως «αυτό αποτελεί ένα ελάχιστο ποσοστό των εσόδων των μέσων ενημέρωσης των συμφερόντων μου».
Οικογενειακοί δεσμοί
Το MEGA Channel, ίσως το μεγαλύτερο κανάλι της χώρας, είναι συνιδιοκτησία με επιχειρηματίες οι οποίοι είναι ηγέτες ή έχουν ισχυρές διασυνδέσεις με άλλους τομείς της οικονομίας. Η μεγαλύτερη συλλογική συμμετοχή στο τηλεοπτικό σταθμό ανήκει σε μέλη της οικογένειας του Γιώργου Μπόμπολα. Ένας από τους γιους του, Φώτης, είναι διευθυντής της Τηλέτυπος, εταιρία holding του καναλιού. Ένας άλλος γιος του, ο Λεωνίδας, είναι διευθύνων σύμβουλος και βασικός μέτοχος της Ελλάκτωρ, μιας γιγαντιαίας κατασκευαστικής εταιρίας η οποία ιδρύθηκε από τον πατέρα του, που έχει συμμετάσχει σε συμβάσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ των συμβάσεων με το κράτος. Ο Λεωνίδας δεν έχει καμία συμμετοχή στην Τηλέτυπος. Η οικογένεια Μπόμπολα ελέγχει επίσης την εφημερίδα Έθνος, πολλές κυριακάτικες εφημερίδες, άλλα έντυπα μέσα ενημέρωσης και ιστοσελίδες. Από το μεγάλο, γκρι κτήριο τους στο Χαλάνδρι η έκταση των συμφερόντων της οικογένειας είναι προφανής. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το «δαχτυλίδι»,δημόσιο έργο, το οποίο χτίστηκε από μια διεθνή κοινοπραξία στην οποία συμπεριλαμβανόταν και η εταιρία Ελλάκτωρ. Παράλληλα με το δρόμο μια νέα σιδηροδρομική γραμμή προς το αεροδρόμιο, επίσης κατασκευάστηκε με τη συμμετοχή του Μπόμπολα.
Ο Γιώργος Μπόμπολας αρχικά δεν απάντησε σε ερωτήματα σχετικά με διάφορα συμφέροντα της οικογένειάς του. Αντ “αυτού, η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ –δικών του συμφερόντων- δημοσιεύσει πολλά άρθρα εκείνες τις ημέρες. Ένα από αυτά τα δημοσιεύματα  ισχυρίστηκε ότι το Reuters «συνεχίζει, φαίνεται, να στοχεύει τη χώρα μας, την ελληνική οικονομία και την επιχειρηματικότητα». Ένα άλλο περιγράφεται το Reuters ως «πέμπτη φάλαγγα» για την τρόικα και ισχυρίστηκε ότι η Αθήνα είχε πλημμυρίσει από ξένους οι οποίοι φαίνεται να έχουν «αναλάβει την κατεδάφιση των δημόσιων προσώπων σύμφωνα με το αγγλοσαξονικό πρότυπο».
Μετά από ερωτήματα που τέθηκαν από το Reuters –έπειτα από τη δημοσίευση των επίμαχων δημοσιευμάτων- ο Μπόμπολας ανέφερε σε επιστολή: «Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που ανήκουν σε εταιρείες στις οποίες συμμετέχω, για την προώθηση των συμφερόντων της μητρικής εταιρείας ΕΛΛΑΚΤΩΡ ΑΕ, … Το «Έθνος» ποτέ δεν χρησιμοποίησε την επιρροή του ή ζήτησε χάρες από ηγεμόνες, προς όφελος της Ελλάκτωρ. » και τόνισε πως ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να επιβεβαιώσει πως ποτέ δεν ζήτησε χάρες και συμπλήρωσε: « Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η στάση της εφημερίδας ‘Έθνος΄θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπόδιο στις κυβερνητικές ενέργειες και τους πολιτικούς γενικά».
Σε γραπτή δήλωση, η κατασκευαστική εταιρεία Ελλάκτωρ, δήλωσε πως θυγατρικές εταιρείες της συμμετέχουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συμβάσεις, και ότι επιδιώκει τις δημόσιες συμβάσεις «αποκλειστικά μέσω της συμμετοχής τους σε διεθνείς ανοικτούς διαγωνισμούς, σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία».
Άλλα στοιχεία εμπλέκουν στο MEGA την οικογένεια του Βαρδή Βαρδινογιάννη, ο οποίος είναι γνωστός στο εμπόριο πετρελαίου και τη ναυτιλία, αλλά και τον Σταύρο Ψυχάρη, ο οποίος ελέγχει την εταιρεία ΔΟΛ μέσων ενημέρωσης.
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, γιος του Βαρδή, δουλεύει επίσης για το MEGA Channel, και η οικογένεια διαθέτει επίσης ένα μικρότερο σταθμό που ονομάζεται Star Channel. Η οικογένεια είναι επίσης ο κύριος μέτοχος της Motor Oil Hellas, μία από τις δύο ελληνικές εταιρείες διύλισης.
Μέσω email , εκπρόσωπος της οικογένειας δήλωσε: «Οι περισσότερες από τις εταιρείες μας βασίζονται στο εξωτερικό ή έχουν μια διεθνή έκθεση. Η παραγωγή και οι πωλήσεις της Motor Oil Hellas, η μεγαλύτερη επένδυσή μας στην Ελλάδα, είναι σταθερά κατά το 70% βασισμένη στις εξαγωγές. Καμία από τις εταιρείες μας δεν βασίζεται καθ’ οποιονδήποτε τρόπο σε κυβερνητικά συμβόλαια».
Ο Ψυχάρης, του οποίου η εταιρεία ΔΟΛ εκδίδει εφημερίδες και έχει κερδίσει τις συμβάσεις με την Κυβέρνηση για την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, τα ταξίδια, και την εκτύπωση, είναι πρόεδρος του MEGA Channel.
Το 2006, μήνυσε δύο δημοσιογράφοους-ερευνητές που ισχυρίστηκαν σε ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα πως είχαν ασκήσει πιέσεις για την πώληση των Eurofighters στην Ελλάδα και είχε χρησιμοποιήσει τις εφημερίδες του για να προωθήσει τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας συμφωνίας. Ο Ψυχάρης αρνήθηκε τους ισχυρισμούς. Τρία χρόνια αργότερα, μετά από μια ακροαματική διαδικασία, η περίπτωσή του απορρίφθηκε.
Το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση από τους δημοσιογράφους, αλλά δέχθηκε ότι η εφημερίδα του Ψυχάρη, είχε αγωνιστεί για τη συμφωνία Eurofighter. Η προσφυγή εκκρεμεί. Ο Ψυχάρης δεν απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με την υπόθεση.
Τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική
Οι επικριτές των δεσμών μεταξύ των ΜΜΕ και των επιχειρήσεων αναφέρουν, επίσης, την περίπτωση ενός έργου ορυχείου χρυσού στη Χαλκιδική. Τα ορυχεία πουλήθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση το 2003, σε μια νεοσυσταθείσα Ελληνική μεταλλευτική εταιρεία. Λίγο αργότερα, η κατασκευαστική εταιρεία στην οποία η οικογένεια Μπόμπολα έχει συμφέρον, απέκτησε μερίδιο σε αυτό.
Τοπική αντίπαλοι αγωνίστηκαν σθεναρά εναντίον μιας άδειας για το έργο εξόρυξης το οποίο είχε την χορηγία, υποστηρίζοντας ότι θα βλάψουν το περιβάλλον. Ο Τόλης Παπαγεωργίου, ηγετική φυσιογνωμία στην ομάδα διαμαρτυρίας απο το «Ελληνικό Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων», ισχυρίστηκε ότι οι εφημερίδες που ελέγχονται από την οικογένεια Μπόμπολα παρέλειψαν να αναφέρουν μεγάλες διαδηλώσεις που αντιτίθονται στο ορυχείο και διέσυραν την υπουργό Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη, η οποία μπλοκάρει την άδεια για αυτό. «Λίγες μέρες μετά τη πρόσληψή της το 2009, έγινε ο στόχος των μέσων μαζικής ενημέρωσης που ελέγχονται από τον Μπόμπολα, επειδή αρνήθηκε να χορηγήσει άδεια στην εταιρεία εξόρυξης», ισχυρίστηκε ο Παπαγεωργίου.
Λίγο μετά το διορισμό της Μπιρμπίλη το 2009, οι εφημερίδες που ανήκουν στην οικογένεια Μπόμπολα την βάφτισαν «Πράσινη Τίνα» και επέκριναν την απόδοσή της. Διάφορα άρθρα ανέφεραν πως μπλόκαρε πολλά είδη της ανάπτυξης. Τα άρθρα δεν αναφέρουν ότι οι ιδιοκτήτες των εφημερίδων είχαν συμφέρον στο ορυχείο ή το εμπόριο των κατασκευών.
Στην επιστολή του προς το Reuters, ο Μπόμπολας δήλωσε ότι στηρίζει σθεναρά τα μεγάλης κλίμακας έργα που δημιουργούν θέσεις απασχόλησης και προσπαθεί να βοηθήσει τη χώρα να ανακάμψει από την οικονομική κρίση.
Η Μπιρμπίλη, η οποία αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο για αυτό το άρθρο, απολύθηκε τον Ιούνιο του 2011. αμέσως μετά η αδεια για τη λειτουργία του ορυχείου χορηγήθηκε. Μετά την έκδοσή της, η κατασκευαστική εταιρεία Ελλάκτωρ, σύμφωνα με τους ετήσιους λογαριασμούς της, είχε κέρδος € 261 εκατομμύρια από το ξεπούλημα εν μέρει και εν μέρει επανεκτίμηση της συμμετοχής της σε μια καναδική εταιρεία που είχε από εκείνη τη στιγμή αγόρασε το 95% του ορυχείου.
Ο πρώην βοηθός του Έλληνα πρωθυπουργού της εποχής, δήλωσε πως η απόλυση της Μπιρμπίλη δεν σχετίζονται με το ορυχείο. Ο πρώην υπουργός περιβάλλοντος που ενέκρινε την άδεια, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, δήλωσε ότι «η απόφαση ελήφθη αποκλειστικά και μόνο με βάση την μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων», η οποία ήταν θετική για το ορυχείο.
Στην επιστολή του προς το Reuters, ο Μπόμπολας, δήλωσε πως η μόνη σύνδεση της οικογένειάς του με το ορυχείο είναι η έμμεση συμμετοχή του γιου του με λιγότερο από 1%.
Οι διπλοθεσίτες
Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης συγκρούσεις συμφερόντων μπορεί να προκύψoυν ακόμα και στα χαμηλά επίπεδα. Στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ υπάρχει σε κάποιο συρτάρι λίστα δημοσιογράφων που εργάζονται σε γραφεία τύπου της κυβέρνησης ενώ ταυτόχρονα αρθρογραφούν σε διάφορα έντυπα.
Οι κανόνες δεοντολογίας της Ένωσης Δημοσιογράφων απαγορεύουν στα μέλη της την εργασία σε φορείς που καλύπτουν οι δημοσιογράφοι. Σε μια προσπάθεια να αποκαλυφτούν εκείνοι που παραβιάζουν τη δημοσιογραφική δεοντολογία, η Ένωση κατάφερε να πάρει τη λίστα δημοσιογράφων που εργάζονται ταυτόχρονα σε κυβερνητικά γραφεία τύπου, χωρίς όμως ποτέ να τη δώσει στη δημοσιότητα.
Κάποιοι από αυτούς που κατονομάζονται στον κατάλογο παραπονέθηκαν. Οι αρμόδιες αρχές έκριναν ότι η δημοσίευση της λίστας θα παραβίαζε προσωπικά δεδομένα. Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Δημήτρης Τρίμης, θεωρεί την συγκεκριμένη απόφαση, μια σοβαρή ήττα.
«Υπάρχει ένα τρίγωνο εξουσίας που αποτελείται από πολιτικούς, επιχειρηματίες και τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, και κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να πει ποιος έχει το πάνω χέρι», δήλωσε στο Reuters, ο Δημήτρης Τρίμης. « Είναι μια πυραμίδα που στην κορυφή βρίσκονται υπουργοί και εκδότες και στη βάση του είναι τα γραφεία τύπου και οι δημοσιογράφοι».
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, συμπλήρωσε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, είναι ο τηλεοπτικός σταθμός που δημιουργήθηκε το 2007 από το Υπουργείο Γεωργίας για την προώθηση των δραστηριοτήτων του. Προσλήφθηκαν περίπου 50 δημοσιογράφοι, μερικοί από τους οποίους είχαν θητεύσει στο πολιτικό ρεπορτάζ. Το νούμερο ήταν υπερβολικό και ήταν σαφές ότι για κάποιους από αυτούς δεν ήταν παρά μια εικονική πρόσληψη.
Ένας εκπρόσωπος του υπουργείου δήλωσε ότι ο σταθμός δεν πρόσφερε ποτέ πλήρη απασχόληση στο προσωπικό του και μάλιστα έκλεισε το 2009.
Το Reuters εντόπισε τουλάχιστον εννιά δημοσιογράφους που εργάζονται ταυτόχρονα για χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και μέσα ενημέρωσης και σε μεγάλο βαθμό δεν κατάφεραν να ενημερώσουν για την ανάγκη μεταρρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας. Στους «διπλοθεσίτες» περιλαμβάνεται και ο Αλέξανδρος Κασιμάτης που εργάζεται σε κυριακάτικη εφημερίδα σαν οικονομικός συντάκτης ενώ είναι και επικεφαλής του γραφείου τύπου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, βασικού ρυθμιστή των εισηγμένων εταιρειών. Το Reuters δεν βρήκε άρθρα του κ. Κασιμάτη στον τύπο ενώ ο ίδιος δήλωσε: «Δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Η Ένωση Δημοσιογράφων επιτρέπει στα μέλη να εργάζονται σε γραφεία τύπου εφόσον δεν καλύπτουν δημοσιογραφικά το συγκεκριμένο τομέα. Εγώ ποτέ δεν γράφω για την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.»
Σε ένα e-mail προς το πρακτορείο Reuters, ο Κώστας Μποτόπουλος, πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, εξηγεί πως οι εν λόγω δύο θέσεις εργασίας του Κασιμάτη, μπορούν να συνυπάρχουν.
Μία ακόμα δημοσιογράφος, η οποία ακόμα είναι γνωστή με το παρατσούκλι «Φως-Νερό-Τηλέφωνο», η οποία όμως δεν αντιμετωπίζει άμεση σύγκρουση συμφερόντων, έγινε γνωστό πως εργαζόταν τόσο για την εφημερίδα «Το Βήμα» όσο και για τρεις δημόσιες εταιρείες κοινής ωφελείας. Η Ιωάννα Μάνδρου, η οποία τώρα εργάζεται για την Καθημερινή και το ΣΚΑΪ, επιβεβαίωσε ότι είχε εργαστεί στο γραφείο Τύπου του ΟΤΕ, και εν συντομία ως σύμβουλος σε μια εταιρεία ύδρευσης. Η ίδια είπε ότι δεν είχε εργαστεί ποτέ για κάποια εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας.
«Στο Βήμα ήμουν δημοσιογράφος που καλύπτει δικαστικές υποθέσεις και δεν είχε καμία σχέση με τη δουλειά μου στον ΟΤΕ. Και όταν λέω ‘έχω δουλέψει για τον ΟΤΕ’, εννοώ πως δούλευα κυριολεκτικά στον ΟΤΕ», είπε. «Μπορώ να σας πω ότι περίπου το 95% των ατόμων που απασχολούνται σε παρόμοιες θέσεις εργασίας δεν κάνουν τίποτα». Η κ. Μάνδρου, είπε πως είναι σύννηθες για τους πολιτικούς να κανονίζουν τέτοιες θέσεις εργασίας για να εκπληρώσουν χάρες.
Ο Κεδίκογλου, κυβερνητικός εκπρόσωπος, δήλωσε πως τα μέλη του συνδικάτου των δημοσιογράφων «έχουν το δικαίωμα να εργάζονται σε κρατικές επιχειρήσεις και ως υπεύθυνοι τύπου, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και υπό τον όρο ότι δεν έχουν συγκρουόμενα συμφέροντα».
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ
Κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, ένα δροσερό βράδυ του Οκτωβρίου 2004, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κήρυξε τον πόλεμο στις ισχυρές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.
«Εμείς δεν θα αφήσουμε πέντε νταβατζήδες και πέντε κατεστημένα συμφέροντα χειραγωγήσουν την πολιτική ζωή μας», είπε χωρίς να διευκρινίσει σε ποιους αναφερόταν.
Μεταγενέστερες προσπάθειες του Καραμανλή να περιορίσει την πρόσβαση σε δημόσιες συμβάσεις με τους ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης είχαν μετωπικές επιθέσεις από τον Τύπο. Αλλά στο τέλος,η ήττα ήρθε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: το 2005, τα εν λόγω σχέδια του Καραμανλή παραβίασαν τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ, αναγκάζοντάς τον να τα καταργήσουν.
Από τότε, καμία σημαντική προσπάθεια δεν έχει γίνει για την αντιμετώπιση της διαπλοκής συμφερόντων. Οι πολιτικοί που συγκρούονται με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ κινδυνεύουν να κυκλοφορήσει γι αυτούς κάποιο «κακό» δημοσίευμα, σύμφωνα με τα λόγια ενός ανώτερου Έλληνα πολιτικού που μίλησε στο Reuters για τις εμπειρίες του, όταν ήταν υπουργός σε μια προηγούμενη κυβέρνηση. Σε μία περίπτωση, είπε, ένας ιδιοκτήτης μέσων ενημέρωσης του ζήτησε να βοηθήσει να σταματήσει μια δικαστική έρευνα εις βάρος του. Και, σε μια άλλη, ένας εκδότης εφημερίδας που όφειλε ένα εκατομμύριο ευρώ σε κρατική εταιρεία επικοινώνησε μαζί του για να κάνει κάποια συμφωνία για να ξεφύγει από το χρέος.
«Είπε: ‘θα βάζω κάθε μέρα μια διαφήμιση στην εφημερίδα  για την κρατική εταιρεία για να το διευθετήσει’. Αυτός περίμενε να καλέσω την εταιρεία και να γίνει μια συμφωνία. Αρνήθηκα να παρέμβω», δήλωσε ο πρώην υπουργός, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας. Είπε ότι ήταν στη συνέχεια το θύμα αρνητικών κειμένων σε εφημερίδες του εκδότη.
Η εμμονή των πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων αντανακλάται στην τελευταία έρευνα του Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς η οποία έγινε από την ομάδα εκστρατείας της Διεθνούς Διαφάνειας (ΔΔ). Η Ελλάδα κατετάγη 94η – 14 θέσεις χαμηλότερα από ό, τι το 2011, δηλαδή στην χαμηλότερη κατάταξη της κάθε χώρας της ζώνης του ευρώ – και το ελληνικό υποκατάστημα της ομάδας κατέληξε στο συμπέρασμα «υπάρχουν σημαντικά διαρθρωτικά ζητήματα με την εκτελεστική εξουσία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στον επιχειρηματικό τομέα.»
Ο Κεδίκογλου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δήλωσε σήμερα, οι υπουργοί θέλουν να «ομαλοποίησουν» τη μετάδοση. Η κυβέρνηση σκοπεύει να μεταρρυθμίσει το καθεστώς των «προσωρινών αδειών», και να φέρει στο «νομοθεσία που θα θέσει σε μόνιμη βάση τους κανόνες που ισχύουν για την αγορά της τηλεόρασης», είπε.
Ακόμη και χωρίς τη νομοθεσία, το τοπίο αλλάζει. Μέχρι το 2013 την οικονομία στην Ελλάδα θα έχουν ελαττωθεί κατά ένα τέταρτο σε πέντε χρόνια. Οι οικονομικές πιέσεις έχουν ενταθεί. Η διαφήμιση έχει συρρικνωθεί και μια μελέτη του Reuters που δημοσιεύθηκε πρόσφατα δείχνει 18 κορυφαία ΜΜΕ με έδρα την Αθήνα, έχουν δηλώσει χρέη συνολικού ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ.
Την ίδια ώρα οι διεθνείς δανειστές που κρατούν στη ζωή την Ελλάδα θέλουν πραγματική μεταρρύθμιση σε αντάλλαγμα τα δισεκατομμύρια τους. Για παράδειγμα, απαιτούν να οριστούν διαχειριστές από την τρόικα για τα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών και να έχουν τον τελευταίο λόγο στην έγκριση μεγάλων δανείων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων για οργανισμούς μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Οι εφημερίδες Έθνος και Το Βήμα αντέδρασαν στην πρόταση αυτή με καυστικά άρθρα. «Η Ελλάδα δεν είναι αποικία,» έγραψε ο Ψυχάρης σε πρωτοσέλιδο άρθρο στο Βήμα. «Απευθύνω το λόγο σ’ εκείνους που πιστεύουν ότι αυτό που το Τρίτο Ράιχ δεν θα έκανε, θα επιτευχθεί τώρα από τους μικροπωλητές χρήματος της Ευρώπης.»

Ρεζίλι πανευρωπαϊκώς!

Ρεζίλι πανευρωπαϊκώς. Το Γαλλικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι France2, στην εκπομπή του: «Ειδικός απεσταλμένος», την Πέμπτη 20-12-2012 είχε μια εκπομπή για την Ελλάδα, με τίτλο: «Ελλάδα: Το μεγάλο ξεπούλημα».

 

Το κανάλι είναι πανεθνικής εμβέλειας και την συγκεκριμένη εκπομπή, εγκυρότατη, την βλέπουν εκατομμύρια τηλεθεατές.

 

Στα 25 περίπου λεπτά της εκπομπής γίνεται εκτενής αναφορά για τα περιουσιακά στοιχεία και την κληρονομιά που έβγαλε η χώρα μας κυριολεκτικά στο σφυρί (νησιά, λιμάνια, παλάτια, ακόμα και μεταλλεία), καθώς και για τις κακοδαιμονίες μας.

 

Το τελευταίο μέρος της εκπομπής (αυτό που προβάλλουμε) αφορά την πονεμένη ιστορία των μεταλλείων χρυσού στην Χαλκιδική και τον σκοτεινό ρόλο του Πάχτα σ’αυτήν.

 

Πόσα πήρες; Τον ρωτά η δημοσιογράφος κι αυτός εθίγη, η τιμή του δηλαδή (κυριολεκτικά, όπως επεσήμανε εύστοχα ένα άλλο blog) και σταμάτησε την συνέντευξη.

 

Απολαύστε την.

15 December, 2012 by antigoldgreece

stratoudakis

ΝΕΤ. Πρωινή Ενημέρωση, Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου με θέμα τη ‘’Χρυσή Επένδυση’’ της HELLAS GOLD (ELDORADO GOLD/ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ)  στη Χαλκιδική. Στις Σκουριές βρίσκεται ο Τόλης Παπαγεωργίου, μέλος της Επιτροπής Αγώνα των κατοίκων και στο στούντιο της ΝΕΤ στην Αθήνα ο Πέτρος Στρατουδάκης, Γενικός Διευθυντής της HELLAS GOLD. Το βίντεο εδώ.

Στο τέλος της εκπομπής η δημοσιογράφος κα Κατσίμη ρωτά: “Η έκταση αυτή, ο χρυσός όταν εξορυχθεί, έχει αξία 12 δις δολάρια, γιατί το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει τουλάχιστον ένα ποσοστό”;

“Του ζητήθηκε, το ξέρετε”, απαντά ο Πέτρος Στρατουδάκης . Έκπληξη από τους δημοσιογράφους: “Α, του ζητήθηκε; Και είπε όχι;”. Ο Γενικός Διευθυντής γνέφει καταφατικά.

Ποιος λοιπόν ισχυρίζεται ακόμα ότι η Ελλάδα είναι “πτωχή”; Ότι 3,5 εκατ. Έλληνες είναι στο όριο της φτώχιας; Ότι Ελληνόπουλα δεν έχουν να φάνε; Ότι δεν λειτουργούν Νοσοκομεία; Ότι δεν έχουμε φάρμακα; Ότι οι συντάξεις εκατομμυρίων Ελλήνων εξασφαλίζουν τη λιμοκτονία;

Ο Μπόμπολας και η ELDORADO πρόσφερανστο Ελληνικό Δημόσιο Xρυσό δισεκατομμυρίων ευρώ από τα ΙΔΙΩΤΙΚΑ τους μεταλλεία και αυτό δεν τον δέχθηκε. Όπως δεν δέχθηκε και χαλκό δισεκατομμυρίων ευρώ. Και Άργυρο και Μόλυβδο και Ψευδάργυργυρο. Και όχι μόνο αυτό. Για να πείσει τον Μπόμπολα και τον Κούτρα να δεχθούν ΔΩΡΕΑΝ τα “Μεταλλεία Κασσάνδρας” και να “σώσουν την Χαλκιδική από περιβαλλοντική καταστροφή”, τους έδωσε με το ζόρι και ένα φακελάκι 500 εκατ. ευρώ! Αυτό το “φακελάκι” είναι ο περιεχόμενος χρυσός και ο άργυρος στο στοκαρισμένο μετάλλευμα και τα παλιά απόβλητα του μεταλλείου της Ολυμπιάδας. Πάρτε τα, εμείς δεν τα χρειαζόμαστε!

Και αν δεν πιστεύει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας τον κ. Στρατουδάκη, τοποτηρητή του Καναδικού Προτεκτοράτου στη Χαλκιδική, ας ρωτήσει τον Μπόμπολα. Αλλά και τους Υφυπουργούς ΠΕΚΑ κ. Παπαγεωργίου και Ανάπτυξης κ. Μηταράκη που διαβεβαίωσαν κατά τη συζήτηση της επερώτησης του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου ότι “η εξόρυξη του Ελληνικού Χρυσού θα αποδώσει στη χώρα μόλις αλλάξουμε το Μεταλλευτικό Κώδικα”. Όχι τώρα. Κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον!

Μπορεί βέβαια το Δημόσιο να μη δέχεται κάποιους τόνους χρυσού ετήσια όπως αποκάλυψε ο κ. Στρατουδάκης στη ΝΕΤ, αλλά “από τα 800 εκατ. ευρώ του ετήσιου τζίρου της επένδυσης, τα 400 εκατ. θα πηγαίνουν κάθε χρόνο στην οικονομία της περιοχής και θα απασχολούνται πάνω από 5.000 άτομα αποκλειστικά από την περιοχή”. Αυτό εξάλλου το επιβεβαίωσαν στη Βουλή και οι Υφυπουργοί κ. Παπαγεωργίου και Μηταράκης που επαύξησαν τις θέσεις απασχόλησης σε 6.000! Και βέβαια το ελπιδοφόρο γεγονός σφραγίζει ο Δήμαρχος της HELLAS GOLD Χρήστος Πάχτας: “1.500 άμεσες και 5.000 έμμεσες θέσεις”. 6.500 θέσεις απασχόλησης ο Πάχτας!

Κατά την τελευταία απογραφή, οι κάτοικοι της περιοχής της επένδυσης, δηλαδή του Δήμου Αριστοτέλη, είναι 20.000 και οι ενεργοί κάτοικοι 5.600, όσα περίπου και τα νοικοκυριά. Δηλαδή κάθε νοικοκυριό θα έχει ετήσιο εισόδημα από την ‘’επένδυση’’ 72.000 ευρώ και συνολικό στα 20 χρόνια της Επένδυσης 1.500.000 ευρώ. Όλοι οι ενεργοί κάτοικοι θα απασχολούνται στις δραστηριότητες της κατά τη διαβεβαίωση του Πάχτα και των κ. Υφυπουργών!

Όμως κατά τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (πιν. 7.8.1-3, σελ. 7.8-5), οι θέσεις εργασίας κατά την πλήρη ανάπτυξή του Επενδυτικού Σχεδίου (μετά το όγδοο έτος) θα είναι 1.300, ενώ θα δημιουργηθούν 565 έμμεσες και 315 παρακινούμενες θέσεις εργασίας. Σύνολο 2.180 ακριβώς! Οι Στρατουδάκης, Παπαγεωργίου, Πάχτας, Μηταράκης δεν είναι μόνο φαιδροί, είναι άθλιοι, γιατί κάνουν εμπόριο ελπίδας.

Έδωσε όμως και άλλα ενδιαφέροντα οικονομικά στοιχεία ο κ. Στρατουδάκης απαντώντας σε ερώτηση της κ. Κατσίμη σχετική με το τίμημα των 11 εκατ. ευρώ της μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην HELLAS GOLD. “Έπρεπε να πληρωθεί ο κόσμος που ήταν απλήρωτος από την προηγούμενη εταιρεία (την TVX). Τα 11 εκατ. ευρώ είναι αυτά τα χρήματα”.

Όμως μέχρι χθες ο Πάχτας και η Εταιρεία διαβεβαίωναν ότι τα οφειλόμενα της TVX στους 472 απολυμένους (που δεν ήταν 11 εκατ. αλλά 17,2 εκατ.) τα πλήρωσε συνολικά η Εταιρεία, πλέον των 11 εκατ. που είχε δώσει για την αγορά των Μεταλλείων Κασσάνδρας. Το “Παρατηρητήριο” από τον Ιανουάριο του 2004 καταγγέλλει ότι τα μεταλλεία δόθηκαν στην HELLAS GOLD έναντι μηδενικού τιμήματος, καθώς “το Δημόσιο δεν εισέπραξε ούτε ένα ευρώ από τα 11 εκατ. με τα οποία πληρώθηκαν οφειλές της TVX στους απολυμένους”. Όπως αποκάλυψε αμέσως μετά ότι το πρόγραμμα… “επανακατάρτισης” των απολυμένων ύψους 28 εκατ. με το οποίο οι απολυμένοι εισέπρατταν αργόμισθοι 800 ευρώ/μήνα, με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ‘’βαρέων και ανθυγιεινών’’ μέχρι να συνταξιοδοτηθούν σε ηλικία 50 έως 55 ετών, πληρώθηκε και αυτό συνολικά από τους φορολογούμενους.

Δεν παράλειψε τέλος ο κ. Στρατουδάκης να εξασφαλίσει την “πλήρη αποκατάσταση” της περιοχής από τις επιπτώσεις των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων με μια εγγυητική επιστολή ύψους 50 εκατ. ευρώ που θα απομειώνεται με την πρόοδο της επένδυσης για να έχει επιστραφεί συνολικά στο 15ο έτος της επένδυσης, όπως προβλέπεται στην ΚΥΑ 201745/2011.

Για συνολικά κέρδη 15 δις ΕΥΡΩ μια Εγγυητική Επιστολή 50 εκατ. ευρώ, που θα αποσυρθεί στο δέκατοπέμπτο χρόνο της Επένδυσης είναι μια εξαιρετικά δυσβάστακτη επιβάρυνση!

Ο κ. Αρβανίτης παρατήρησε ότι το Λαύριο, 30 χρόνια μετά την παύση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων, παρουσιάζει πολύ μεγάλα προβλήματα ρύπανσης από τα τοξικά μέταλλα.

Η απάντηση του κ. Στρατουδάκη ήταν η κορυφαία στιγμή του ρεπορτάζ: “Αλλά από το Λαύριο φτιάχτηκε ο πολιτισμός της Αθήνας”, εννοώντας προφανώς ότι από το Στρατώνι “φτιάχνεται” ο σύγχρονος Πολιτισμός της χώρας. Ας νοιώθουν περήφανοι οι Στρατωνίσιοι για τη ρύπανση του χωριού τους. Η Ελλάδα τους ευγνωμονεί! Αυτούς και την HELLAS GOLD.

12 December, 2012 by antigoldgreece

Πρωινή 2012.12.01

Άρθρο της εφημερίδας “ΠΡΩΙΝΗ” σχετικά με την incognito επίσκεψη στο Κιλκίς του Γενικού Διευθυντή του πρώην ΙΓΜΕ κ. Παπαβασιλείου (δείτε και εδώ).

Δεν παύει να μας εκπλήσσει αυτό το κράτος και το πόσο ανόητους θεωρεί τους πολίτες… Ας κάνουν τον κόπο οι Κιλκισιώτες να ρωτήσουν τους Θρακιώτες πόσες φορές τα τελευταία 13 χρόνια τους έχει δοθεί η υπόσχεση ότι “δεν θα γίνουν τα χρυσωρυχεία αν δεν το θέλει η τοπική κοινωνία” (μέχρι και από τον Γ. Παπανδρέου όταν ήταν Πρωθυπουργός) και πόσες φορές αυτή η υπόσχεση έχει καταπατηθεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι μετά από 13 χρόνια που η κοινωνία των δυο νομών Ροδόπης-Έβρου σύσσωμη λέει “Όχι”, το μεταλλείο χρυσού στο Πέραμα βρίσκεται σε διαδικασία fast-track αδειοδότησης και σύντομα αναμένεται η Έγκριση των Περιβαλλοντικών Όρων.

Όσο για  το Κιλκίς, πόσο γελοίοι πια μπορούν να γίνουν; Έχει γίνει ο διαγωνισμός, έχει επιλεγεί ο ανάδοχος και κάποια στιγμή θα υπογραφεί μια σύμβαση που θα λέει “έρευνα και εκμετάλλευση”. Τώρα η κυβέρνηση, μπροστά στον …εθνικό στόχο του να μη χάσει τα λεφτά του ΕΣΠΑ για την έρευνα ο Μπόμπολας (!), προσπαθεί να αποσπάσει το “ναι”, δίνοντας υποσχέσεις  που είναι αντίθετοι με τους όρους της σύμβασης! Μια τέτοια “υπόσχεση” δεν μπορεί να δεσμεύσει, όχι μόνο τον επόμενο Υπουργό, αλλά ούτε καν αυτόν που την δίνει. Άλλωστε οι Κιλκισιώτες έχουν κακή εμπειρία από τις “υποσχέσεις” της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ, που δεν κράτησαν ούτε μια μέρα… Και για την περίπτωση που κάποιου του έχει διαφύγει αυτή η λεπτομέρεια, ο σημερινός Υπουργός ΠΕΚΑ κ. Λιβιεράτος είναι κουμπάρος του πρώην Υφυπουργού Γιάννη Μανιάτη.

12 December, 2012 by antigoldgreece

Siguiri Gold Mine

Του Σ. Δημητριάδη, Ομότιμου Καθηγητή, Τμήμα Γεωλογίας, ΑΠΘ

Κάποια λίγα δεδομένα.

Ο χρυσός που συνεχώς εξορύσσεται προστίθεται στο συνολικό παγκόσμιο απόθεμα (~ 170.000 τόνοι σήμερα), αυξάνοντάς το διαρκώς με μέσο ετήσιο ρυθμό ~ 1,5%.

Η κατανομή του συνολικού παγκόσμιου αποθέματος των 170.000 τόνων χρυσού σήμερα είναι η εξής:

 

     50%  σε κοσμήματα.

     17%  σε κρατικά αποθέματα.

     19%  σε ιδιωτικές επενδύσεις.

     12%  σε τεχνολογικές χρήσεις.

Ο χρυσός που εξορύσσεται δεν είναι αναγκαίο καταναλωτικό αγαθό. Είναι υλικό εξασφάλισης του πλεονάζοντος πλούτου ή, -στο μεγαλύτερό του ποσοστό- η υλική έκφραση ιδεοληπτικών συμβολισμών. Σε ελαχιστότατο ποσοστό καταναλώνεται για την ικανοποίηση ουσιαστικών αναγκών (τεχνολογία), για τις οποίες όμως υπάρχει ήδη ανεξάντλητο διαθέσιμο εξορυγμένο απόθεμα.

Η τιμή του χρυσού δεν καθορίζεται από τη ζήτησή του ως χρηστικού υλικού, αλλά από τους περίπλοκους νόμους και τα παιχνίδια της χρηματιστηριακής αγοράς. Η δια μέσου των νόμων της δεύτερης αύξηση της τιμής του χρυσού πυροδοτεί την εντατικοποίηση και την εξάπλωση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων σε παγκόσμια κλίμακα.

Η αύξηση και η βαρύτητα των περιβαλλοντικών πληγών που προκαλεί η εξόρυξη και απόληψη του χρυσού συμβαδίζουν:

α) με την τεχνολογική εξέλιξη των εξορυκτικών μεθόδων και τεχνικών,

β) με την αυξανόμενη κλίμακα των εξορύξεων,

γ) με τη γιγάντωση των εξορυκτικών εταιρειών.

Στην ουσία, συμβαδίζουν με την άνοδο των τιμών του χρυσού.

Ανοικτή εξόρυξη(open pit mining)

Από μόνη της, λόγω της κλίμακας της, και με τα συνεπαγόμενά της, είναι η κυριότερη γενεσιουργός αιτία εκτεταμένων περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων που συνοψίζονται στα εξής:

Καταστροφή φυσικών τοπίων και ενδιαιτημάτων, παραγωγικής γης, βοσκοτόπων, δασών, κ.λπ., ηχορύπανση, αέρια ρύπανση, συχνά αχρήστευση (στέρεψη ή ρύπανση και μόλυνση) υπόγειων και υπέργειων υδροφορέων, παραγωγή και απόθεση τεράστιων ποσοτήτων τοξικών αποβλήτων.

Ανοικτή εξόρυξη (χαρακτηριστικά).

Ανοικτά κωνικά ορύγματα εξελισσόμενα κατά τη διάρκεια ζωής ενός μεταλλείου σε βάθος και πλάτος, όσο συναντάται οικονομικά ενδιαφέρον εξορύξιμο υλικό και όσο οι διαθέσιμες τεχνικές το επιτρέπουν. Ελικοειδείς ράμπες πρόσβασης και διακίνησης φορτίων στα πρανή των ορυγμάτων.

Τυπικές διαστάσεις ορυγμάτων:

Διάμετρος χείλους ανοίγματος: αρκετές εκατοντάδες μέτρα έως και πλέον των χιλίων μέτρων. Βάθη: έως αρκετές εκατοντάδες μέτρα.

Εξορύξιμο υλικό (“μετάλλευμα” χρυσού).

Στις μέρες μας, και σε παγκόσμια κλίμακα, το κυρίως εξορυσσόμενο υλικό για την απόληψη χρυσού είναι ο “πορφύρης”, ένα είδος γρανιτικού πετρώματος που συνιστά τις ανώτερες σωληνοειδείς απολήξεις μεγάλων γρανιτικών διεισδύσεων στο φλοιό της γης, ή των ηφαιστειακών τους επιφανειακών τερματισμών, μαζί και με τα περιφερειακά τους μεταλλοφόρα εμποτίσματα. Όπου έχει δημιουργηθεί, εξορύσσεται πρώτο και το οξειδωμένο ανώτατο κάλυμμα τέτοιων εμφανίσεων.

Οι τυπικές περιεκτικότητες σε χρυσό πορφυρικών πετρωμάτων κυμαίνονται μεταξύ 0,2 – 1,5 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο πετρώματος.

Το κατώτερο όριο εκμεταλλευσιμότητας τέτοιων πετρωμάτων (“μεταλλευμάτων”) καθορίζεται από την τρέχουσα τιμή του χρυσού και τη συνύπαρξη και άλλων μετάλλων. Για τον πορφύρη των Σκουριών π.χ. το όριο εκμεταλλευσιμότητας στη ΜΠΕ της “ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ”καθορίστηκε στα 0.18 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο πετρώματος, με την τότε τιμή του χρυσού. Λήφθηκε όμως οπωσδήποτε υπόψη και η συνύπαρξη χαλκού στο ίδιο πέτρωμα.

Μορφή εμφάνισης του χρυσού στα περιέχοντα πετρώματα.

Ο χρυσός στα φέροντα πετρώματα είναι παρών με τη μορφή ελαχιστότατων μικροψηγμάτων μεγέθους χιλιοστών του χιλιοστού. Δεν υπάρχουν «μεταλλικά σώματα», «φλέβες χρυσού», ούτε καν «ορατά ψήγματα χρυσού». Στα πορφυρικά πετρώματα τα μικροσκοπικότατα αυτά ψήγματα χρυσού είναι κατά κανόνα εγκλεισμένα μέσα σε ψήγματα θειούχων ορυκτών, συνηθέστερα σε χαλκοπυρίτη (CuFeS2).

Τα ψήγματα του χαλκοπυρίτη, μεγέθους < 0,5mm, (με τον εμπεριεχόμενο χρυσό) είναι διάσπαρτα μέσα στη μάζα του όλου πετρώματος. Κατά συνέπεια:

Δεν υφίσταται διακριτό σώμα μεταλλεύματος (με τη γενικά αντιληπτή έννοια του όρου), οπότε η εξόρυξη δεν μπορεί να είναι εντοπισμένη. Ακόμα και εκεί που συνυπάρχουν και άλλα μέταλλα, συνήθως και αυτά σε μικροψήγματα, η προσπάθεια απόληψης όλου του χρυσού είναι εκείνη που καθορίζει τον τρόπο εξόρυξης.

Υπάρχουν περιπτώσεις κοιτασμάτων με ικανοποιητικές κατά τα λοιπά περιεκτικότητες σε άλλα πλην του χρυσού μέταλλα, που η εκμετάλλευσή τους όμως επιφέρει σημαντικές περιβαλλοντικές πληγές και για το λόγο αυτό μπορεί να ακυρώνεται. Η τυχόν επιπρόσθετη σ’ αυτά παρουσία χρυσού μπορεί εν τούτοις να τα μετατρέψει σε ιδιαίτερα ελκυστικούς στόχους εξόρυξης για τις μεταλλευτικές εταιρείες (παράδειγμα τα μεικτά θειούχα της Ολυμπιάδας, όπως και τα δορυφορικά των πορφυρικών εμφανίσεων μεικτά θειούχα στο Κιλκίς). Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το σημαντικό αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα που θα αφήσει η εξόρυξη τέτοιου είδους «κοιτασμάτων», το οποίο σε τέτοιες περιπτώσεις υποτιμάται σκοπίμως ή και εντελώς αποκρύπτεται, έστω και αν είναι τελικά ενισχυμένο λόγω των επιπρόσθετων επιβαρύνσεων που συνεπάγεται η επεξεργασία για την απόληψη και του χρυσού.

Ο χρυσός είναι επτά φορές περίπου βαρύτερος από τον πορφύρη.

Για μια γεναιόδωρη περιεκτικότητα σε χρυσό, έστω 1 gr / ton πετρώματος, απαιτείται εξόρυξη και επεξεργασία επτά εκατομμυρίων όγκων του εμπεριέχοντος πετρώματος για την απόληψη ενός όγκου χρυσού.

Για να κατανοηθεί καλύτερα η κλίμακα του πράγματος, ας φανταστούμε το εξορύξιμο υλικό από μια εμφάνιση πορφύρη με την πραπάνω περιεκτικότητα να μετατρέπεται σε κόκκους, μεγέθους ο καθένας έστω 1 κυβ. χιλιοστού. Έστω δε ότι όλοι αυτοί οι κόκκοι στοιχίζονται σε μια ευθεία συνεχόμενη γραμμική σειρά. Τότε, στατιστικά, ανά ένας κόκκος χρυσού θα συναντιέται κάθε επτά χιλιόμετρα της κοκκοσειράς αυτής. Αν δε η περιεκτικότητα του πορφύρη είναι 0,5 gr / ton, (πιο κοντά στις μέσες περιεκτικότητες των ελληνικών χρυσοφόρων πετρωμάτων) τότε ανά ένας κόκκος χρυσού θα συναντιέται κάθε 14 χιλιόμετρα της σειράς αυτής των κόκκων.

Είναι απόλυτα προφανές λοιπόν πως:

Στην περίπτωση της εξόρυξης χρυσού η κλίμακα της εξορυκτικής επέμβασης είναι κατ’ ανάγκη γιγαντιαία, όμοια είναι και η επακόλουθη επεξεργασία του εξορυγμένου υλικού και τέλος βέβαια και ο όγκος του άχρηστου (τοξικού) καταλοίπου που απορρίπτεται επί τόπου.

Είναι, για το λόγο αυτό κυρίως, σοβαρότατες οι συνακόλουθες περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις.

Κατασκευή ορύγματος – συνέπειες.

α) Απομάκρυνση εδαφικού στρώματος και κάθε είδους βλάστησης πριν την κύρια εκσκαφή:

Καταστροφή γεωργικής γης, δασικών εκτάσεων, βοσκοτόπων, βιοτόπων γενικά. Αλλοίωση του τοπίου. Διαταραχή της επιφανειακής υδρολογίας.

β) Συνεχής άντληση του υπόγειου νερού για να είναι δυνατή η κύρια εκσκαφή:

Μεγάλη υποχώρηση της στάθμης του υπόγειου νερού. Ξήρανση στη γύρω περιοχή.

γ) Εκσκαφή με καθημερινή χρήση μεγάλων ποσοτήτων εκρηκτικών και τεράστιων σκαπτικών μηχανημάτων. Διαρκείς μετακινήσεις υπερβαρέων οχημάτων:

Ηχορύπανση. Αέρια ρύπανση. Απομάκρυνση (ή και αφανισμός) της πανίδας (& των επικονιαστών εντόμων, μελισσών κ.α.) από την ευρύτερη περιοχή.

δ) Διαρκής ανανέωση του μετώπου εξόρυξης:

Οξείδωση και ενυδάτωση των μικροσκοπικών ψηγμάτων συνήθων συνοδών θειούχων μεταλλικών ενώσεων (σιδηροπυρίτη, χαλκοπυρίτη, γαληνίτη, σφαλερίτη, αρσενοπυρίτη κ.α.), παραγωγή θειϊκού οξέος, διήθησή του προς τα επιφανειακά και υπόγεια νερά (όξινη απορροή) – αχρήστευση υδροφορέων.

ε) Διαβρωτική και διαλυτική δράση του θειϊκού οξέος της όξινης απορροής:

Διάλυση και αποκομιδή τοξικών βαρέων μετάλλων (χαλκού, ψευδαργύρου, μολύβδου, καδμίου, αρσενικού, υδραργύρου κ.α.) από γεωλογικούς σχηματισμούς της περιοχής εξόρυξης και επιμόλυνση με αυτά επιφανειακών και υπόγειων νερών – σοβαρότατη απειλή για τη δημόσια υγεία.

Αέρια ρύπανση.

Σημαντικότατη επιβάρυνση επειδή είναι εξαιρετικά επιβαρυντική για την υγεία. Εξαπλούμενη ευρύτατα. Αυτή στις ΜΠΕ χαρακτηρίζεται ως αντιστρεπτή περιβαλλοντική επιβάρυνση, στην πραγματικότητα όμως είναι  τόσο αντιστρεπτή όσο και οι σοβαρότατες βλάβες της υγείας που προκαλεί.

 

Λίγα μόνο παραδείγματα παρμένα από τη ΜΠΕ της “ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ” για την Αν. Χαλκιδική.

Σκουριές (Φάση λειτουργίας):
Παραγωγή σκόνης:

στους χώρους του μεταλλείου: 2.162 τόνοι / ώρα
στους χώρους απόθεσης:            954 τόνοι / ώρα
Σύνολο:
                                   3.116 τόνοι / ώρα

Συστατικά της παραγόμενης σκόνης είναι μεταξύ άλλων, και μικροσκοπικά σωματίδια μεταλλικών ενώσεων, εξαιρετικά επιβλαβή για την υγεία.

Αέριοι ρυπαντές όλοι ιδιαίτερα επικίνδυνοι για την υγεία: (από μηχανήματα, φορτηγά, διαχείριση υλικού, εκρηκτικά):

         CO      159 τόνοι / χρόνο.

         NOx    481 τόνοι / χρόνο.

         VOC   71 τόνοι / χρόνο.

         SO2    11,5 τόνοι / χρόνο.

         PM10   184 τόνοι / χρόνο.

         PM2.5   47,2 τόνοι / χρόνο.

Ολυμπιάδα (φάση λειτουργίας).

Αέριοι ρυπαντές: (από μηχανήματα, φορτηγά, διαχείριση υλικού, εκρηκτικά):

         CO     60,4  τόνοι / χρόνο.

         NOx   199  τόνοι / χρόνο.

         VOC   27,7  τόνοι / χρόνο.

         SO2   3,8  τόνοι / χρόνο.

         PM10  87,6  τόνοι / χρόνο.

         PM2.5  7,6  τόνοι / χρόνο.

 

Σε όσους έχουν έστω και στοιχειώδεις φυσικοχημικές γνώσεις γίνεται αμέσως αντιληπτό σε τι τεράστιους όγκους σκόνης και αέριων ρυπαντών αντιστοιχούν οι ποσότητες που παραπάνω καταγράφονται εκφρασμένες σε βάρος (τόνους).

Είναι πέραν πάσης λογικής ο ισχυρισμός που προβάλλεται στη μελέτη της “ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ” για την ανατ. Χαλκιδική ότι οι  τεράστιοι αυτοί όγκοι αέριων ρυπαντών και σκόνης που θα εκπέπονται αδειάλειπτα δεν θα συντελέσουν σε μια σημαντικότατη επιβάρυνση της ατμοσφαιρικής ποιότητας εκεί κυρίως αλλά και στην πολύ ευρύτερη περιοχή, όπως θα διασπείρονται από τους ανέμους. Είναι δυνατόν, και για πόσο αλήθεια, να επιβιώσουν τα μοναδικής αξίας και ομορφιάς δάση της περιοχής αυτής όταν θα βομβαρδίζονται καθημερινά με τέτοιες τεράστιες ποσότητες ενός μίγματος σκόνης και αέριων ρυπαντών; Και πού θα καταλήγουν οι χιλιάδες τόνοι της καθημερινά εκπεμπόμενης σκόνης, φορτισμένης επι πλέον με πλήθος επικίνδυνων σωματιδίων; Ποια η επίπτωση όλων αυτών στην ποιότητα του εδάφους, των νερών, των καλλιεργούμενων φυτών στην ευρύτερη περιοχή; Θα είναι τελικά δυνατή η συνέχιση μιας στοιχειωδώς ανεκτής κατοίκησης στους γειτονικούς με την εξόρυξη οικισμούς;

Επεξεργασία εξορυγμένου υλικού. Συνέπειες.

α) Θραύση και κονιοποίηση όλου του εξορυγμένου υλικού:

Ηχορύπανση. Συνεχής & μεγάλη κατανάλωση νερού (σφαιρο-υδρόμυλοι).

β) Διαχωρισμοίμεταλλικών ορυκτών – εμπλουτισμοί:

Συνεχής & μεγάλη κατανάλωση νερού (δεξαμενές επίπλευσης). Χρήση τοξικών ουσιών (κυανιδίων, ξανθογονικών αλάτων, θειονοκαρβαμιδίων ή άλλων).

γ) Μετά την απόληψη του εμπλουτίσματος ή του(των) καθαρού μετάλλου(ων):

Απομένουσες τεράστιες ποσότητες μεταλλευτικών καταλοίπων φορτισμένες με τις τοξικές ουσίες που χρησιμοποιούνται κατά τους εμπλουτισμούς, με επι πλέον αρσενικούχες ενώσεις αν συμμετέχει και αρσενοπυρίτης στο αρχικό εξόρυγμα -όπως συμβαίνει με αυτό της Ολυμπιάδας. Σοβαρότατα προβλήματα ασφάλειας εξαιτίας της μόνιμης πια παραμονής των καταλοίπων αυτών σε ανοικτούς αποθέτες κοντα στους τόπους εξόρυξης (τέλματα μεταλλευτικών καταλοίπων -διαρκής απειλή σταδιακής διήθησής τους προς τα κάτω ή καταστροφικής πλημμυρικής διαφυγής τους). Τα παραδείγματα τέτοιων ατυχημάτων, με δραματικά αποτελέσματα, είναι πολλά, συμβαίνουν δε και σε χώρες με αυστηρές προδιαγραφές περιβαλλοντικής επιτήρησης.

Κατανάλωση νερού. (Του πολυτιμότερου αγαθού -του αληθινού χρυσού).

Από στατιστικές αναλύσεις προκύπτει ότι για το σύνολο των διεργασιών προςπαραγωγή ενός κιλού χρυσού απαιτούνται ~ 970.000 λίτρα νερού.

Για κάθε τόνο επεξεργαζόμενου αρχικού πετρώματος απαιτούνται ποσότητες νερού κυμαινόμενες μεταξύ 3.030 και 1.515 λίτρων.Η μικρότερη τιμή ισχύει όταν γίνεται η μέγιστη δυνατή ανακύκλωση, όταν δεν υπάρχουν καθόλου διαρροές, και όταν ελαχιστοποιείται η εξάτμιση.

Η όλη διαδικασία εξόρυξης, εμπλουτισμού και τελικού διαχωρισμού του χρυσού είναι, ούτως ή άλλως, εξαιρετικά υδροβόρα. Κανένα πρόβλημα για χώρες όπως η Φινλανδία με υπερεπάρκεια νερού. Καθόλου το ίδιο για την Ελλάδα..

Για την όλη Χαλκιδική θα είναι σημαντικό πλήγμα σε ό,τι αφορά την επάρκεια νερού (πέρα από τους κινδύνους ρύπανσης) η σοβαρότατη πτώση της στάθμης του υπόγειου νερού στην κύρια πηγή υδροφορίας της που είναι το όρος Κάκαβος, εξαιτίας της βαθειάς αποξήρανσης που απαιτείται για την πραγματοποίηση των εξορύξεων, όπως επίσης και εξαιτίας της δέσμευσης και χρήσης πολύ μεγάλων ποσοτήτων νερού στις μεταλλευτικές εργασίες.

Για το Κιλκίς, όπου προγραμματίζονται ανάλογες μεταλλευτικές δραστηριότητες, το πλήγμα θα είναι επίσης βαρύτατο. Αφενός επειδή η περιοχή ανήκει στις έξι επισημασμένες στη χώρα μας που απειλούνται άμεσα με ερημοποίηση, αφετέρου επειδή η εξορυκτική και μεταλλευτική δραστηριότητα έχει οριοθετηθεί στην καρδιά της λεκάνης τροφοδοσίας του Γαλλικού ποταμού, από τον οποίο άμεσα υδρεύονται (με προβλήματα επάρκειας ήδη υπαρκτά) πάρα πολλοί οικισμοί και η ίδια η πόλη του Κιλκίς.

Τα μεταλλευτικά κατάλοιπα.

Για την Ανατ. Χαλκιδική (μόνο):

Σύνολο απόθεσης σε όλους τους προβλεπόμενους χώρους (Λοτσάνικο + Καρατζά Λάκκος + Κοκκινόλακκας) :

55 εκατομμύρια κυβικά μέτρα τοξικών μεταλλευτικών καταλοίπων.

Μπορούμε να πούμε πως στον καθένα έλληνα πολίτη θα αντιστοιχούν, μόνο από την ανατολική Χαλκιδική, και μόνο από τα μέχρι τώρα προβλεπόμενα έργα, 5,5 κυβ. μέτρα τέτοιων καταλοίπων. Και βέβαια, αναμένουν σειρά για να κατανεμηθούν τα της Θράκης, του Κιλκίς κ.α. στη συνέχεια. Επειδή δε όλες οι εξορυκτικές δραστηριότητες για χρυσό προγραμματίζονται να γίνουν στη βόρεια Ελλάδα, το μερίδιο των βορειοελλαδιτών σε μεταλλευτικά κατάλοιπα θα είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρο.

Πόση να είναι άραγε η ανοχή ή η αντοχή, του καθενός μας σε μεταλλευτικά κατάλοιπα;

Στη ΜΠΕ της “ΕΛ.ΧΡΥΣΟΣ” για το έργο στην ανατ. Χαλκιδική τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι τα μεταλλευτικά κατάλοιπα θα αποτίθενται στους χώρους απόρριψης αφυγρασμένα (με μορφή “πάστας” και περιεκτικότητα σε νερό υποβιβασμένη στο 20%, με το εξοικονομούμενο από την αφύγρανση νερό να ανακυκλώνεται). Αυτό συμβάλλει ασφαλώς στην εξοικονόμηση νερού, θεωρείται όμως στη ΜΠΕ και για άλλο λόγο μεγάλο προτέρημα. Επειδή εξοικονομεί χώρο απόθεσης λόγω της μείωσης του όγκου των αποτιθέμενων υλικών και γιατί επιτρέπει μεγαλύτερες κλίσεις κατά την επιστοίβαση των καταλοίπων πίσω από τα κατάντη φράγματα συγκράτησης, σε ύψη μάλιστα που ξεπερνούν τη στέψη των φραγμάτων αυτών.

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πώς παραβλέπεται στη ΜΠΕ το προφανέστατο: ότι δηλαδή το αποτιθέμενο σε ανοικτό χώρο με μορφή “πάστας” και περιεκτικότητα σε νερό 20% κατάλοιπο θα πάψει να είναι τέτοιο και θα μετατραπεί σε υγρή λάσπη με την πρώτη βροχόπτωση. Αυτό όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, επειδή θα προκαλέσει απότομη αύξηση του όγκου των καταλοίπων και ρευστοποίησή τους, παραπέρα δε, σε συνδυασμό με τις αυξημένες κλίσεις απόθεσης, είναι πιθανό να προκαλέσει μαζική ροή προς, και απότομη αύξηση της πίεσης στα φράγματα συγκράτησης, με κίνδυνο υπερχείλισης ή ακόμα και υποχώρησης ή θραύσης τους. Ούτε όμως η απόλυτη ξήρανση της αποτιθέμενης “πάστας καταλοίπων” κατά τους θερινούς μήνες μπορεί να αποτραπεί. Η παράσυρση λοιπόν με τον άνεμο και η διασπορά τοξικής σκόνης από την επιφάνεια των χώρων απόθεσης είναι μια απόλυτα υπαρκτή πιθανότητα σε ξερές περιόδους.  

Καθαρός χρυσός χωρίς χρήση κυανίου στην Αν. Χαλκιδική!

Άρα, μεταλλευτικά κατάλοιπα απαλλαγμένα από κυανιούχες ενώσεις!

(“Φινλανδική μέθοδος”, “Flash smelting”,”Ακαριαία τήξη”).

Αυτό είναι το “απόλυτο” και συχνότερα επικαλούμενο επιχείρημα των συνηγόρων της μεταλλευτικής “επένδυσης” στην Ανατ. Χαλκιδική έναντι όσων επισείουν τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν οι τεράστιοι όγκοι των μεταλλευτικών καταλοίπων που θα αποτεθούν εκεί. Μη χρήση κυανίου, άρα καθαρά από αυτόν τον επικίνδυνο ρύπο κατάλοιπα. Πόσο στέκει όμως αυτό το επιχείρημα;

Για όποιον έχει στοιχειώδεις γνώσεις και έχει διαβάσει τη ΜΠΕ της ” ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ”, την κύρια μελέτη και όχι μόνο την μη τεχνική περίληψή της, -που ελάχιστοι φαίνεται μπήκαν στον κόπο να κάνουν, είναι ξεκάθαρο πως το επιχείρημα αυτό, όπως προβάλλεται, δεν στέκει καθόλου. Και δυστυχώς το επιχείρημα αυτό προβάλλεται και από επιστήμονες που υποστηρίζουν τις εξορύξεις στη Χαλκιδική (το αθωότερο γι’ αυτούς θα είναι να μην έχουν καν ρίξει μια ματιά στην ΜΠΕ), αλλά ακόμα και από τους «υπεύθυνους» υποτίθεται φορείς της Πολιτείας, που και αυτοί μάλλον δεν διάβασαν ούτε καν την περίληψη της ΜΠΕ.

Ιδού πως έχει το θέμα:

Η μονάδα μεταλλουργίας στο Μαντέμ Λάκκο, όπου γίνεται λόγος ότι θα εγκατασταθεί ο θάλαμος για την ακαριαία τήξη των θειούχων μεταλλικών ορυκτών, προβλέπεται να τροφοδοτείται από δύο πηγές:

α )  Από μέρος των προϊόντων εμπλουτισμού που θα γίνεται στο υλικό εξόρυξης των Σκουριών τοπικά, κοντά στο εκεί ορυχείο, και που θα είναι μίγμα χαλκού-χρυσού. Αυτό θα εισάγεται στη μονάδα της ακαριαίας τήξης με ρυθμό τροφοδοσίας 30.000 τόνων το χρόνο. Από αυτό θα παράγεται με φρύξη και ηλεκτρόλυση καθαρός χαλκός και χρυσός, πράγματι χωρίς χρήση κυανιούχων ενώσεων. Τα προκύπτοντα κατάλοιπα θα οδηγούνται και θα απορρίπτονται στον αποθέτη του Κοκινόλακκα και θα είναι απαλλαγμένα -αυτά ειδικά- από υπολείμματα κυανιούχων.

β)  Από ένα μίγμα πυριτών που θα προέρχεται από την Ολυμπιάδα και θα έχει εμπλουτιστεί πριν την είσοδό του στο θαλαμο ακαριαίας τήξης με κατεργασίες που περιλαμβάνουν χρήση NaCN και ξανθογονικών αλάτων (επίσης τοξικών). Από τις κατεργασίες αυτές θα προκύπτουν κατάλοιπα φορτισμένα με κυανιούχα και ξανθογονικά, τα οποία θα οδηγούνται και θα απορρίπτονται στον ίδιο αποθέτη, τον Κοκινόλακκα. Η τροφοδοσία με το μίγμα πυριτών από την Ολυμπιάδα στο θάλαμο ακαριαίας τήξης θα γίνεται με ρυθμό 250.000 τόνων το χρόνο. Από το μίγμα αυτό των πυριτών θα παράγονται χρυσός, ψευδάργυρος, άργυρος, και μόλυβδος, ενώ ως κατάλοιπο της φρύξης θα προκύπτει και αρσενικό, που θα συνοδεύει με τη μορφή του σκοροδίτη τα κατάλοιπα της ακαριαίας τήξης μέχρι τον Κοκινόλακκα. 

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι: παρόλο που στο εσωτερικό της μονάδας ακαριαίας τήξης δεν γίνεται χρήση NaCN, τέτοια χρήση γίνεται έξω από τη μονάδα αυτή, κατά τον εμπλουτισμό του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του υλικού τροφοδοσίας της, του μίγματος πυριτών από την Ολυμπιάδα. Τα κατάλοιπα αυτού του εμπλουτισμού, όπως και εκείνα της μετέπειτα τήξης που εμπεριέχουν το αρσενικό, καταλήγουν ούτως ή άλλως όλα στον αποθέτη του Κοκινόλακκα. Και βέβαια, αυτό που έχει σημασία σε ό,τι αφορά το περιβάλλον είναι το τι περιέχουν τα εκατομμύρια κυβ. μέτρα μεταλλευτικών καταλοίπων  που καταλήγουν και θα μείνουν για πάντα στην περιοχή (στον Κοκινόλακκα), όχι το τι ακριβώς γίνεται μέσα στο θάλαμο της ακαριαίας τήξης.

Ακαριαία τήξη (Flash smelting)

Παρενέργειες σε κοινωνικό επίπεδο.

Τέτοιες έχουμε δει στο παρελθόν στη Χαλκιδική και τις βλέπουμε και πάλι, όπως και στη Θράκη, και στο Κιλκίς. Και τις βλέπουμε παντού στον κόσμο όπου γίνεται, ή επιχειρείται να γίνει εξόρυξη χρυσού.

Είναι άραγε τυχαίο; Είναι προϊόν προπαγάνδας και παραπληροφόρησης;

Ή μήπως είναι προϊόν σωρευμένης πικρής παγκόσμιας εμπειρίας;

Παντού σε ανάλογες περιπτώσεις ένα μέρος του τοπικού πληθυσμού είναι άμεσα εξαρτώμενο επαγγελματικά από τη μεταλλευτική εταιρεία και τις δραστηριότητές της. Είναι κατανοητό ότι αυτοί γίνονται φανατικοί υποστηρικτές της ίδιας και των ενεργειών της. Φανατικοί υποστηρικτές γίνονται επίσης και κάποιοι λομπίστες δήθεν ειδικοί, που προσβλέπουν σε ανταμοιβές από τις εξορυκτικές εταιρείες για τις καλές τους υπηρεσίες.

Ένα άλλο μέρος, το μεγαλύτερο, του τοπικού πληθυσμού θίγεται άμεσα από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες (αποτροπή ή πλήρης αδυναμία υλοποίησης εναλλακτικών αναπτυξιακών δραστηριοτήτων στον τόπο, είσπραξη όλων των περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων -υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους). Είναι επίσης κατανοητό ότι αυτοί θα γίνουν πολέμιοι της μεταλλευτικής εταιρείας και των δραστηριοτήτων της.

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι αναπόφευκτη η κοινωνική πόλωση και οι μεταξύ των δύο ομάδων προστριβές και διαμάχες, με αποτέλεσμα τη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού.

Οι μεταλλευτικές εταιρείες, ιδίως αυτές που εξορύσσουν χρυσό, χρειάζονται για την απρόσκοπτη συνέχιση των εργασιών τους τη συνεχή κοινωνική ανοχή. Για το λόγο αυτό διαθέτουν πάντοτε άφθονο χρήμα για τον προσεταιρισμό υποστηρικτών και προπαγανδιστών μεταξύ της τοπικής κοινωνίας και για τη δημιουργία ενός ισχυρού lobby που θα μπορεί να επηρεάζει υπέρ τους την εξουσία, τοπική και κεντρική. Τέτοιες ενέργειες έχουν ως αποτέλεσμα τη διάβρωση και διαφθορά της κοινωνίας.

 

Η σταδιακή επέκταση της μεταλλευτικής δράσης:

Χαρακτηριστικό της στρατηγικής όλων των μεγάλων εξορυκτικών εταιρειών -και μεγαλύτερες είναι αυτές που εξορύσσουν χρυσό- είναι η σταδιακή επέκταση των δραστηριοτήτων τους μετά την πρώτη εγκατάστασή τους σε κάποια χώρα. Επειδή το σύνολο του σχεδιασμού που έχουν υπόψη τους μπορεί να τρομάξει αν ανακοινωθεί μονομιάς, το κοινοποιούν και το προωθούν σταδιακά, ώστε οι αντιρρήσεις και οι αντιδράσεις να κατανέμονται χρονικά και να μετριάζονται. Αυτό θα το δούμε -το βλέπουμε σχεδόν- με βεβαιότητα να γίνεται τόσο στη Χαλκιδική όσο και στη Θράκη, όπως και στο Κιλκίς (αν υλοποιηθεί το σχέδιο των εξορύξεων και εκεί). Και βέβαια, θα υπάρξουν και άλλοι πολλοί μελλοντικοί στόχοι, με πρώτον πιθανό την περιοχή του Άγγιστρου στο νομό Σερρών.

Στην Ανατολική Χαλκιδική, μέσα στην τεράστια έκταση της μεταλλευτικής ιδιοκτησίας της “ΕΛΛ. ΧΡΥΣΟΣ”, τα κοιτάσματα των Σκουριών και της Ολυμπιάδας δεν είναι τα μόνα, ούτε τα μεγαλύτερα. Όμοιας σύστασης με αυτό το Σκουριών, αλλά πολύ μεγαλύτερα σε έκταση, είναι τα κοιτάσματα της Φισώκας και της Τσικάρας, ενώ όμοιας σύστασης με εκείνο της Ολυμπιάδας είναι το γιγαντιαίο κοίτασμα της Πιάβιτσας. Αυτά περιμένουν τη σειρά τους για μελλοντική εκμετάλλευση και τη συμμετοχή τους βεβαίως στην άνευ προβλέψιμου τέλους περιβαλλοντική επιβάρυνση της Χαλκιδικής.

Η “αξιοποίηση του ορυκτού μας(;) πλούτου”.

Αυτό έχει γίνει το σλόγκαν της εποχής στη χώρα μας και θεωρείται από πολλούς ως η σωτήρια λύση στα οικονομικά μας προβλήματά. Σε ό,τι αφορά τους υδρογονάνθρακες, εάν και εφόσον βρεθούν τέτοιοι σε μεγάλες ποσότητες και εξορυχθούν, μπορεί να αποβούν πράγματι σωτήριες, εάν χειριστούμε το θέμα ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, εάν επαναλαμβάνω. Σε ό,τι όμως αφορά της εξορύξεις μεταλλοφόρων κοιτασμάτων κάτι τέτοιο δεν είναι το αναμενόμενο.

Υπάρχουν διάφορα “είδη εκμετάλλευσης” των μεταλλοφόρων κοιτασμάτων μιας χώρας και ανάλογα με το είδος της εκμετάλλευσης άλλοι κάθε φορά είναι εκείνοι που οφελούνται. Όλα εξαρτώνται από τον κάτοχο των κοιτασμάτων αυτών και από τη σωστή στάθμιση των θετικών και αρνητικών επιπτώσεων που συνεπάγεται η εξόρυξη σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο πως κάτοχος των μεταλλευτικών κοιτασμάτων μιας χώρας, με δικαίωμα πλήρους εκμετάλλευσής τους, είναι η ίδια, το Δημόσιο δηλαδή, αφού τα κοιτάσματα αυτά καθαυτά είναι, στην κυριολεξία, μέρος της εδαφικής επικράτειάς της.

Στη χώρα μας, για λόγους τεχνικούς αλλά και οικονομικής αδυναμίας, η εκμετάλλευση των μεταλλευτικών κοιτασμάτων -και κυριότατα αυτών των χρυσοφόρων για τα οποία συζητάμε εδώ- παραχωρείται έναντι αντιτίμου σε ιδιώτες και μαζί βέβαια, προ πάσης εκμετάλλευσης, παραχωρείται ολοκληρωτικά και η κυριότητα των κοιτασμάτων αυτών. Μετά την παραχώρηση τα κοιτάσματα αυτά δε συμμετέχουν πλέον σε αυτό που εννοούν οι πολλοί όταν αναφέρονται στον “ορυκτός μας πλούτος” (υμών όλων), αλλά συνιστούν τον “ορυκτό τους πλούτο” (των ιδιωτών δηλαδή στους οποίους έχει παραχωρηθεί η κυριότητα, τόσο το χειρότερο δε αν αυτοί είναι ξένες εταιρείες). Ό,τι λοιπόν επωφελούμαστε ως κράτος από μια τέτοιου είδους μεταφορά της κυριότητας είναι το αντίτιμο παραχώρησης και η προσμονή της δημιουργίας κάποιων θέσεων εργασίας και κάποιας φορολόγησης επί των κερδών των ιδιωτών εκμεταλλευτών (συνήθως πολυμετοχικών κονσόρτσιουμ με έδρα στο εξωτερικό που έχουν χίλιους τρόπους να αποφεύγουν τη φορολόγηση). Αν δε το αντίτιμο παραχώρησης είναι εξευτελιστικό, και έχουμε τέτοια παραδείγματα, με την παραχώρηση των μεταλλείων της Αν Χαλκιδικής στην “ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ” να αποτελεί το κορυφαίο, τότε δικαιούμαστε να μιλάμε κυριολεκτικά για ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.

Αυτό όμως δεν είναι το μόνο κακό. Χειρότερο ίσως ακόμα είναι πως μαζί με την παραχώρηση κυριότητας παραχωρούμε και το δικαίωμα να αποφασίζουμε εμείς, οι πολίτες αυτής της χώρας, κατά πόσο ο τρόπος της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος που παραχωρήθηκε είναι περιβαλλοντικά αποδεκτός ή μήπως τόσο βλαπτικός που η εκμετάλλευσή του θα πρέπει να ακυρωθεί, ή έστω να ανασταλεί επ’ αόριστον, με την ελπίδα ότι στο μέλλον, άλλες ίσως νεότερες μεθοδολογίες θα μπορούσαν να απαλύνουν το αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Γιατί, υπάρχει το κορυφαίο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) που θα συντάξει μια ιδιωτική εταιρεία εκμετάλλευσης (τη ΜΠΕ βάσει του νόμου συντάσσει η εκμεταλλεύτρια εταιρεία, όχι κάποια ανεξάρτητη κρατική υπηρεσία) μετά την παραχώρηση σ’ αυτήν των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης.  Αν δηλαδή συμφέρει περιβαλλοντικά να προχωρήσει, βάσει του προτεινόμενου επιχειρησιακού της σχεδίου, η υλοποίηση της εκμετάλλευσης, ή μήπως όχι (μηδενική λύση). Στο ερώτημα αυτό η απάντηση της ιδιωτικής εταιρείας (αυτών που στο όνομά της θα συντάξουν τη ΜΠΕ) δεν θα είναι (και δεν είναι) ποτέ υπέρ της μηδενικής λύσης, έστω και αν αυτή είναι στην πραγματικότητα η επιβαλλόμενη. Η ιδιωτική εταιρεία θα πληρώσει για να  συνταχθεί η ΜΠΕ έχοντας υπόψη την εξασφάλιση αποκλειστικά του δικού της προσδοκώμενο κέρδους, παραβλέποντας ή αποκρύπτοντας έντεχνα τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και το γενικότερο συμφέρον του κοινωνικού συνόλου που πρόκειται να υποστεί όλες τις παράπλευρες συνέπειες της μεταλλευτικής δράσης. Θα κάνει λοιπόν για το σκοπό αυτό ό,τι μπορεί για να αποκρυβούν στη μελέτη αυτή όσες είναι δυνατόν πλευρές των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και θα αποφύγει όσο μπορεί επίσης την ευρεία συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας σε μια εξαντλητική, όπως θα έπρεπε, διαβούλευση επί των σχεδίων εκμετάλλευσης.

12 December, 2012 by antigoldgreece

 

Φωτογραφία από το άρθρο του DER SPIEGEL που μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Toυ Κυριάκου Αρίκα,Υφηγητή Ινστιτούτου Ορυκτολογίας–Πετρογραφίας Πανεπιστημίου Αμβούργου

Eισήγηση

Όπως είναι γνωστό, η εταιρεία χρυσωρυχεία Θράκης οργάνωσε καιχρηματοδότησε τον Μάρτιο 2011 ένα ταξίδι στην Kittilä της Λαπωνίας (βόρεια Φινλανδία) αναφέροντας χαρακτηριστικά στην πρόσκλησή της «για να ενημερωθεί η ελληνική αποστολή για τις ….σύγχρονες μεθόδους εξόρυξης και εκχύλισης που είναι απόλυτα συμβατές με το περιβάλλον και τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και για την επιτυχή συνύπαρξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας  με την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής».

 Η εταιρεία  κατάφερε να συγκεντρώσει 14 εθελοντές για το ταξίδι αυτό, από του οποίους ήταν: 5 εκπρόσωποι των ΜΜΕ της Αλεξανδρούπολης, 4 μέλη επαγγελματικών συλλόγων, 2 εκπρόσωποι κομμάτων και – το αποκορύφωμα – η τότε Γενική Γραμματέας Περιβάλλοντος στο ΥΠΕΚΑ (επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου και υφυπουργίας Μανιάτη) κυρία Μαργαρίτα Καραβασίλη.
       Οι συμμετέχοντες απόλαυσαν ένα ταξίδι που τους το δώρισε η εταιρεία, και ανάλογες ήταν οι δηλώσεις τους που είδαμε και ακούσαμε τότε σε μερικά  video, όπως και της εν λόγω εκπροσώπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος.
Απ’ όλους ακούστηκαν τα ίδια λόγια: Πολύ οργανωμένο κράτος η Φινλανδία, θαυμάσια οργάνωση της τοπικής Αυτοδιοίκησης και του χειμερινού τουρισμού, θαυμάσια χιονισμένη φύση, δεν υπάρχει πρόβλημα μεταξύ τουριστικής και μεταλλευτικής δραστηριότητας κλπ. Φαίνεται όμως ότι οι επισκέπτες στην Kittilä δεν εμβάθυναν σε τεχνικές λεπτομέρειες λειτουργίας του μεταλλείου και στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και παραμόρφωσης του φυσικού τοπίου, αφού εκτός άλλων, τα πάντα ήταν σκεπασμένα με χιόνια (αυτό μάλλον εξηγεί για ποιο λόγο έγινε το ταξίδι μέσα στον χειμώνα). Η εταιρεία με δύο εκπροσώπους της σαν ξεναγοί, φρόντισαν φυσικά οι  ταξιδιώτες να ακούσουν, να δουν και να πάρουν τις ανάλογες πληροφορίες.
       Η εταιρεία μετά το ταξίδι χρησιμοποίησε αφειδώς την περίπτωση „Kittilä“ και εξακολουθεί να την προβάλει σαν σύμβολο μεταλλευτικής βιομηχανίας «συμβατή με το περιβάλλον και με την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής»,όπως αναφέρεται και σε πρόσφατη δημοσίευση του εκπροσώπου της κ. Μπαρά, ο οποίος συνόδευσε τους ταξιδιώτες στην Kittilä.  
       Εν τω μεταξύ πληθαίνουν τα γεγονότα και οι πληροφορίες από την Φινλανδία που μιλούν μια τελείως διαφορετική γλώσσα από αυτήν της εταιρείας και των εκπροσώπων της.
Το τελευταίο ατύχημα στις 4 Νοεμβρίου στο χώρο της εναπόθεσης μεταλλευτικών τελμάτων στο μεταλλείο νικελίου και ουρανίου στην Talvivaara  (βόρεια Φιλανδία) αποτελεί ένα πρόσφατο παράδειγμα περιβαλλοντικής καταστροφής και επικινδυνότητας στη δημόσια υγεία.
„DER SPIEGEL“ αποκαλύπτει δραματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από μεταλλευτικές δραστηριότητες στη βόρεια Φιλανδία
 
       Το γνωστό γερμανικό περιοδικό „DER SPIEGEL“, ένα από τα πιο έγκυρα και με σοβαρό επιστημονικό προσανατολισμό περιοδικά ανά τον Κόσμο, δημοσίευσε πριν μερικές εβδομάδες (τεύχος 44/29.10.12) ειδικό ρεπορτάζ για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις εντατικές εκμεταλλεύσεις κοιτασμάτων στη βόρεια Φινλανδία με τίτλο: «“Klondike“ στη Λαπωνία: Μεταλλευτικές κοινοπραξίες λεηλατούν τις πλουσιότερες σε χρυσό και νικέλιο περιοχές της Ευρώπης. Η μεταλλοθηρία  δηλητηριάζει  ποτάμια, λίμνες και έλη της βόρειας Φινλανδίας».  (σημ.: „Klontike“: Ονομασία ποταμού στον Καναδά, γνωστού για την έντoνη δραστηριότητα αναζήτησης χρυσού τέλος του 19ου αιώνα, χρησιμοποιείται σαν συνώνυμο „χρυσοθηρίας“).
       Παρακάτω παραθέτουμε μεταφρασμένα μερικά κύρια αποσπάσματα του „DER SPIEGEL“:
«Η φινλανδική κυβέρνηση διευκολύνει τις εταιρείες, ελπίζοντας  σε επενδύσεις και στη προσφορά εργατικών θέσεων (..). και είναι γενναιόδωρη με φθηνές αδειοδοτήσεις. Στη χώρα με τις 150.000 λίμνες, οι εταιρείες επεκτείνουν τις μεταλλευτικές τους δραστηριότητες για την εκμετάλλευση χρυσού, νικελίου και ουρανίου. 40 εταιρείες προωθούν εκατοντάδες μεταλλευτικά προγράμματα σε όλη τη χώρα». Το ρεπορτάζ αναφέρεται στις μεταλλευτικές δραστηριότητες τεσσάρων περιοχών της Λαπωνίας/βόρειας Φινλανδίας: Sodankylä, Kuusamo, Viiankiaapa και Talvivaara.
       «Η επαρχιακή κωμόπολη της Λαπωνίας Sodankylä είναι στην κυριολεξία περικυκλωμένη από τις παραχωρήσεις των εταιρειών. Μερικά μεταλλεία παράγουν ήδη τα πολυπόθητα μέταλλα, ενώ από τους σωρούς των αποβλήτων διαρρέουν δηλητήρια στις λίμνες και στα ποτάμια».
Στη γειτονική διατηρητέα περιοχή „Viiankiaapa“, 120 χιλιόμετρα βορειότερα από τον πολικό κύκλο, η „Anglo Amerikan“, μία από τις παγκοσμίως μεγαλύτερες μεταλλευτικές κοινοπραξίες εκτελούν γεωτρητικά προγράμματα. Στο βάθος, κάτω από την ελώδη επιφάνεια αναμένονται κοιτάσματα νικελίου. 
Στο ορυχείο νικελίου „Kevitsa“, 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικότερα είναι εμφανές το τι θα προκύψει από τα έλη της περιοχής „Viiankiaapa“: ένα μαύρο τοπίο από ερείπια και σκόνη. Στους κρατήρες εξόρυξης στην „Kevitsa“ μεγάλοι εκσκαφείς και γερανοί μετακινούν ετησίως 5,5 εκατομμύρια τόνους εξορυχθέντων πετρωμάτων. Τα πετρώματα αλέθονται, ταξινομούνται και επεξεργάζονται με χημικά αντιδραστήρια. Οι μάζες των αποβλήτων εναποτίθενται πίσω από αναχώματα μήκους πολλών χιλιομέτρων. Στο μεταλλείο „Kevitsa“ δραστηριοποιείται η καναδική εταιρεία „First Quantum“».
Σημειώνεται, ότι στη δυτική γειτονική περιοχή βρίσκεται η Kittilä (περίπου 60 χλμ βορειοδυτικά της Sodankylä). Το δε μεταλλείο χρυσού που προφανώς επισκέφτηκαν οι ταξιδιώτες από Αλεξανδρούπολη απέχει περίπου 30 χλμ βορειοανατολικά της Kittilä και φέρει το όνομα „Suurikuusikko“ (βλ. παρακάτω).
       Το ρεπορτάζ του „DER SPIEGEL“ αναφέρει επίσης ορισμένες δηλώσεις του επίτιμου καθηγητού της γεωλογίας,    και Γενικού Γραμματέα της Φιλανδικής Ακαδημίας Επιστημών κ. Matti Saarnisto, ο οποίος τονίζει ότι η μεγαλύτερη καταστροφή αναμένεται στην περιοχή  „Kuusamo“ στη βορειοανατολική Φιλανδία. H αυστραλέζικη εταιρεία „Dragon Mines“ προγραμματίζει εκεί επιφανειακές εξορύξεις δίπλα στην πιο όμορφη διατηρητέα περιοχή της Φινλανδίας. Το „DER SPIEGEL“ αναφέρει στη συνέχεια:
 
«Στην προκειμένη περίπτωση αυξάνεται η αντίσταση των σχετικά φιλήσυχων Φινλανδών. 53 τουριστικές επιχειρήσεις αντιστέκονται ενάντια μιας κολοσσιαίας εταιρείας στο „Kuusamo“, όπου σε οπτική απόσταση από ένα γνωστό κέντρο χειμερινών διακοπών εκτελούνται γεωτρητικές εργασίες (…). Οι περιεκτικότητες σε χρυσό είναι γύρω στα 4 γραμμάρια στον τόνο. Τα πετρώματα περιέχουν επίσης ουράνιο το οποίο με τα νερά επεξεργασίας θα επιβαρύνει τις λίμνες της περιοχής. 
 
Εν τω μεταξύ εξατμίζονται πολύ μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα επειδή απομακρύνονται τα στρώματα τύρφης για την εκτέλεση των γεωτρήσεων. Κατά τον κ. Saarnisto, προμηνίονται «γιγαντιαίες επιφανειακές εξορύξεις, οι οποίες θα επιβαρύνουν τα νερά της Λαπωνίας με τα τοξικά χημικά στοιχεία:  αρσενικό, ουράνιο καθώς επίσης με κυανίδια, θειικές και φωσφορικές ενώσεις».
Το „DER SPIEGEL“ επικρίνει επίσης την αδιαφορία των πολιτικών αρχών για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τις αμφίβολες σχέσεις τους με τις εταιρείες. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρεται σαν παράδειγμα το σκάνδαλο αγοράς μετοχών του μεταλλείου Talvivaara από την οικογένεια της πρώην Υπουργού Περιβάλλοντος της φινλαδικής Κυβέρνησης κυρίας Paula Lehtomäki.
Η επικρατούσα κατάσταση στο εν λόγω μεταλλείο σχολιάζεται τέλος ως εξής: «Πρόσφατα σταμάτησε με ψήφισμα πολιτών η παραγωγή ουρανίου στο μεταλλείο Talvivaara. Το έργο ξεκίνησε το 2000 σαν μοντέλο επίδειξης και εξελίχθηκε σε πανωλεθρία. Στις λίμνες μετρήθηκαν κατά πολλές εκατοντάδες φορές υψηλότερες περιεκτικότητες σε μαγγάνιο και θειικές ενώσεις. Το νερό δεν είναι κατάλληλο ούτε για σάουνα. Οι παραθεριστές διαμαρτύρονται για την άσχημη μυρωδιά του. Στις λίμνες ψοφούν υδρόβια πτηνά. Ένας εργάτης πέθανε επειδή δηλητηριάσθηκε από υδρόθειο.
 
Επίσης, οι  θέσεις εργασίας είναι πολύ πιο κάτω από τις υποσχόμενες προσδοκίες. Μόνο 130 ντόπιοι βρήκαν εργασία στην Talvivaara – αντίθετα ο τουρισμός της περιοχής απασχολεί 500 ανθρώπους».
       4 εβδομάδες μετά την δημοσίευση του ρεπορτάζ του „DER SPIEGEL” έγινε το επάνω αναφερόμενο ατύχημα στην Talvivaara. Εκατοντάδες χιλιάδες κυβικά μέτρα τοξικών υγρών αποβλήτων από το μεταλλείο έχουν διαρρεύσει στο περιβάλλον. Bαρέα μέταλλα, όπως κάδμιο και νικέλιο έχουν διαρρεύσει στις γειτονικές λίμνες. Η συγκέντρωση ουρανίου στα νερά ανέβηκε 100-200 πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα. Αμέσως μετά το ατύχημα σημειώθηκαν σφοδρές διαδηλώσεις στο Ελσίνκι και σε άλλες πόλεις της Φινλανδίας. Για σχετικές λεπτομέρειες υποδεικνύονται οι παρακάτω ιστοσελίδες:
„Kittilä“ Λαπωνίας: Σύμβολο παραπληροφόρησης της εταιρείας «Χρυσωρυχεία Θράκης»
       Το μεταλλείο χρυσού στην περιοχή  Kittilä φέρει την ονομασία  „Suurikuusikko“, βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη περιοχή, 30 χλμ βορειοανατολικά από την Kittila και από το κέντρο χειμερινών σπορ „Levi”. Για την κατοχύρωση πειστικών πληροφοριών ήρθαμε σε επαφή με τον συνεργάτη του „DER SPIEGEL“ καθηγητή κ. Saarnisto (βλ. επάνω). Παρακάτω παραθέτουμε μερικά κύρια αποσπάσματα των επιστολών του:
«Το μεταλλείο  Suurikuusikko προβλήθηκε από τη Γεωλογική Υπηρεσία της Φινλανδίας, βρίσκεται όμως τώρα στα χέρια της καναδικής εταιρείας „Agnico-Eagle”, η οποία απέκτησε τα μεταλλευτικά δικαιώματα για μόνο 300.000! ευρώ. Σήμερα η παραγωγή χρυσού είναι ετησίως 4.500 κιλά, αλλά το κέρδος πηγαίνει στον Καναδά. 
 
Τα μικροσκοπικά ψήγματα χρυσού βρίσκονται κυρίως σαν εγκλείσματα σε αρσενοπυρίτη και σιδηροπυρίτη. Η ανάκτηση του χρυσού γίνεται με χρήση κυανιδίων. Απόβλητα της περιοχής καταλήγουν μάλλον στα ποτάμια. Προς το παρόν δεν υπάρχουν μεγάλες αντιθέσεις μεταξύ του μεταλλείου „Suurikuusikko“ και του τουρισμού (στο χιονοδρομικό κέντρο „Levi“) λόγω της μεγάλης απόστασης. Αλλά όταν τα απόβλητα των θειούχων μετάλλων και των κυανιδίων από το Suurikuusikko φτάσουν στον μεγαλύτερο ποταμό Ounasjoki, τότε θα αλλάξουν τα πράγματα. Μια  πιθανή διαρροή στο ανάχωμα αποβλήτων έγινε ήδη γνωστή πριν μερικές εβδομάδες(…).
 
       Τα κυανικά τέλματα χαρακτηρίζονται σαν „επικίνδυνα απόβλητα“  και το λεγόμενο „ανάχωμα 2“ στο χώρο απόθεσης των  αποβλήτων, έχει στην επιφάνεια του πλαστική μεμβράνη πάχους 2 mm χωρίς όμως  επίστρωση μπεντονίτη (όπως συνήθως σε παρόμοιες λεκάνες). Η έλλειψη επίστρωσης μπεντονίτη έγινε τελευταία αντικείμενο κριτικής του περιοδικού „Suomen Luonte“, τεύχος 8/2012, διότι φημολογήθηκε, ότι από το ανάχωμα διέρρευσαν κυανίδια στο περιβάλλον και στα υπόγεια νερά. Οι αρχές διέψευσαν την είδηση αυτή αναφέροντας ότι οι μετρήσεις είναι αμφίβολες, αλλά επικρατεί κατάσταση συναγερμού».
Αυτά μας γράφει ο κ. Saarnisto  για το μεταλλείο χρυσού στη Kittilä που προσπαθούν οι εκπρόσωποι της εταιρείας „Χρυσωρυχεία Θράκης“ να μας το παρουσιάσουν σαν «μοντέλο» άψογης μεταλλευτικής βιομηχανίας.
Οι επάνω παραθέσεις δείχνουν τις ανησυχίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τις πιθανές διαρροές τοξικών ουσιών  και τις επικινδυνότητες στη δημόσια υγεία στην περιοχή Kittilä. Αναφορικά με την νοοτροπία των μεταλλευτικών εταιρειών και τις σχέσεις τους με τις αρχές που αδειοδοτούν και «ελέγχουν» τα μεταλλευτικά τους έργα, παραθέτουμε την εξής ενδιαφέρουσα παρατήρηση του κ. Saarnisto: «Στή Φιλανδία επικρατεί ένας ιδιόμορφος τύπος διαφθοράς (corruption). Πρόκειται για „δοσοληψίες των καλών αδερφών“. Η κοινωνία της Φιλανδίας είναι σχετικά μικρή και οι εκπρόσωποι των  εταιρειών και των αρχών διατηρούν μεταξύ τους πολύ καλές σχέσεις».
 
       Στη Λαπωνία κατοικούν κατά μέσο όρο 2 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (στην περιοχή Kittila 0.8 άτομο/km2). Εάν λάβουμε υπ’ όψει ότι οι λίγοι αυτοί κάτοικοι συγκεντρώνονται σε μερικές μικρές πόλεις, η ύπαιθρος είναι ουσιαστικά άδεια από ανθρώπους. Τέτοιες συνθήκες ευνοούν φυσικά τις εταιρείες σε ανεξέλεγκτες μεταλλευτικές επεμβάσεις, όταν μάλιστα οι έλεγχοι των αρχών είναι σχετικά ελαστικoί και η οργάνωση αντιδράσεων των πολιτών πολύ δύσκολη σε μια τέτοια αραιοκατοικημένη περιοχή. Αλλά – τονίζει ο κ. Saarnisto – «όταν τα ποτάμια και οι λίμνες μολυνθούν, θα αλλάξουν τα πράγματα. Ήδη η κοινή γνώμη παρουσιάζει αρνητική στάση έναντι των διεθνών μεταλλευτικών εταιρειών και οι πολιτικές αρχές θα το κατανοήσουν αργά ή γρήγορα».
Συμπεράσματα
       Το ρεπορτάζ του περιοδικού „DER SPIEGEL“ αποτελεί αποστομωτική απάντηση στους ένθερμους υποστηρικτές των χρυσωρυχείων που διαφημίζουν την περιβαλλοντικά προηγμένη Φινλανδία, θέλοντας να μας πείσουν ότι τα μεταλλεία εκεί λειτουργούν και ελέγχονται άψογα και είναι συμβατά με το περιβάλλον και την τουριστική ανάπτυξη.
Η τρομακτική καταστροφή που προκάλεσε το ορυχείο της Talvivaara Mining Company πριν μερικές εβδομάδες δείχνει ποια είναι τραγική πραγματικότητα και στη Φιλανδία. Η εκμετάλλευση χρυσού και άλλων μετάλλων χαμηλών περιεκτικοτήτων, απαιτούν γενικά γιγαντιαίες εξορύξεις και μαζικές επεξεργασίες πετρωμάτων με δηλητηρώδη χημικά αντιδραστήρια. Από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν εξαιρείται ούτε η «προηγμένη» Φινλανδία. Το ρεπορτάζ του „DER SPIEGEL“ και η παρούσα εισήγηση επιβεβαιώνουν τα εξής γενικά συμπεράσματα, τα οποία ισχύουν και για την Φινλανδία:
► Οι διεθνής μεταλλευτικές εταιρείες αποσκοπούν μόνο στο κέρδος, λεηλατούν και δηλητηριάζουν τη φύση και καταστρέφουν ανεπανόρθωτα τους φυσικούς πόρους.
► Τα κέρδη από τον χρυσό και άλλα μέταλλα πηγαίνουν στις βιομηχανικές χώρες και κατά κανόνα  στις χώρες καταγωγής των εταιρειών (βλ. επάνω το παράδειγμα Kittilä). Δηλητήρια και μεταλλευτικά τέλματα παραμένουν στις χώρες παραγωγής.
► Οι εταιρείες στις προσπάθειές τους να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους και να πετύχουν τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις χρησιμοποιούν αθέμιτες μεθόδους παραπληροφόρησης και διαφθοράς.
       Το ταξίδι στην Kittilä της Λαπωνίας αποτελεί μεγάλη φάρσα και χαρακτηριστικό παράδειγμα απάτης και παραπληροφόρησης της εταιρείας „Χρυσωρυχεία Θράκης“. Το μεταλλείο χρυσού „Suurikuusikko“ ανήκει μάλιστα στις πιο προβληματικές περιπτώσεις εξορυκτικών και μεταλλουργικών διαδικασιών που αργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν σε μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα, για τους εξής λόγους:
       Σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα τα 2/3 του απολήψιμου χρυσού βρίσκονται σαν μικροσκοπικά εγκλείσματα σε αρσενοπυρίτη (FeAsS) και κατά 1/3 σε σιδηροπυρίτη (FeS2). Το ότι ο χρυσός συνδέεται με θειούχο μετάλλευμα, θα πρέπει να θεωρήσουμε την περίπτωση „Kittilä“ σαν άκρως προβληματική εκμετάλλευση. Ένα τέτοιο μετάλλευμα θεωρείται σαν «δυσκατέργαστο» για την ανάκτηση του χρυσού και απαιτεί εκτός άλλων μεγαλύτερη κατανάλωση κυανιούχου νατρίου. Για την απελευθέρωση του χρυσού από τα θειούχα ορυκτά απαιτείται η οξείδωσή του μεταλλεύματος. Η εταιρεία „Χρυσωρυχεία Θράκης“, που προβάλλει το μεταλλείο αυτό σαν «μοντέλο», πρέπει να δώσει εξηγήσεις που παραμένουν οι μεγάλες ποσότητες του θείου (S) και το πιο σοβαρό, που παραμένει ή που διοχετεύεται το αρσενικό (As).
       Σημειώνεται ότι ο αρσενοπυρίτης περιέχει θεωρητικά 46 % κ.β. αρσενικό (As). Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, εξορύσσονται και επεξεργάζονται ετησίως στο μεταλλεiο „Suurikuusikko“ 750.000 τόνοι μεταλλεύματος. Ο κάθε αναγνώστης μπορεί να φανταστεί πόσος αρσενοπυρίτης και πόσο αρσενικό διατίθεται στη μεταλλουργική διαδικασία και στους χώρους των μεταλλευτικών τελμάτων. Αυτό και μόνο δικαιολογεί τις ανησυχίες για τους κινδύνους αστοχιών, όπως η επάνω αναφερόμενη πιθανή διαρροή τελμάτων στο ανάχωμα 2 του εν λόγω μεταλλείου. Σημειώνεται ότι το αρσενικό ανήκει στα πιο τοξικά στοιχεία και το επιτρεπτό όριο σε μη επιβαρυμένα εδάφη είναι 20 ppm (0,002 % κ.β.).
       Τέτοια προβλήματα δεν έγιναν φυσικά αντικείμενα πληροφοριών στους επισκέπτες από την Αλεξανδρούπολη, οι οποίοι – όπως αναφέρθηκε εισαγωγικά – επέστρεψαν με ευχάριστες εντυπώσεις από τη όμορφη χιονισμένη φύση της περιοχής Kittila και την «αρμονική» συνύπαρξη μεταλλευτικών και τουριστικών δραστηριοτήτων.  Δεν θα σταθούμε στην παράλογη σύγκριση του Περάματος της Θράκης με την Kittilä της Λαπωνίας, όπου επικρατούν τελείως διαφορετικές κλιματολογικές και δημογραφικές συνθήκες.

Επ’ αυτού αναφέρθηκαν επάνω ορισμένα στοιχεία και υπάρχουν πολλές προηγούμενες δημοσιεύσεις. Γεγονός είναι ότι η εταιρεία „Χρυσωρυχεία Θράκης“ χρησιμοποίησε του ταξιδιώτες από την Αλεξανδρούπολη για να προωθήσει την παραπληροφόρηση της στην προσπάθειά να πετύχει την αδειοδότηση του προτεινόμενου έργου Περάματος. Πέραν τούτου, είναι απόλυτα απαράδεκτη η συμμετοχή της τότε Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Περιβάλλοντος κυρίας Μαργαρίτα Καραβασίλη, η οποία σαν μέλος της Κυβέρνησης έφτασε σε επίπεδο να δεχτεί την προσφορά του ταξιδιού και να γίνει όργανο εξάρτησης της εταιρείας „Χρυσωρυχεία Θράκης“ και της μητρικής καναδικής κοινοπραξίας „Eldorado Gold“.

Παρακολουθήστε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την συζήτηση στη Βουλή της 19/14 επίκαιρης επερώτησης του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρα και 38 βουλευτών του κόμματός του σχετικά με τις “εξορύξεις και μεταλλεία χρυσού σε Χαλκιδική, Κιλκίς και Θράκη”.

Το παρακάτω βίντεο είναι playlist αποτελούμενη από 26 ξεχωριστά βίντεο που μπορείτε να παρακολουθήσετε όλα διαδοχικά ή ανεξάρτητα. Συνιστούμε να ακούσετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τον Υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Ασημάκη Παπαγεωργίου (βίντεο 9) που παπαγαλίζει όλα τα ψεύδη της εταιρείας. Έχουμε κι εμείς μερικά ερωτηματάκια προς τον κ. Υφυπουργό που δεν ακούστηκαν από τους (πολύ ενημερωμένους) επερωτώντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: Από πότε είναι η τριμελής Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ που αποφαίνεται υπέρ ή κατά μιας προσφυγής; Η Ολομέλεια και τα Τμήματα τι χρειάζονται; Από πότε το Επενδυτικό Σχέδιο αδειοδοτείται με την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων; Υπάρχει έγκριση του Επενδυτικού Σχεδίου κατά την έννοια των παραγράφων 3.2, 3.3 και 3.4 του άρθρου 3 της υπ’ αρ.22138/12.12.2003 σύμβασης μεταβίβασης των μεταλλείων στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ; Αν τα 4.100 στρέμματα που παραχωρήθηκαν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ για να αποψιλωθούν είναι “μόνο το 0,4% της δασικής κάλυψης της περιοχής”, τότε η συνολική “δασική κάλυψη” είναι …1.025.000 στρέμματα!!! Πόση είναι πια αυτή η “περιοχή”;;; Τέλος, μην παραλείψετε να ακούσετε (και να δείτε, γιατί και η εικόνα έχει σημασία) την εκπρόσωπο της ΝΔ κ. Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου (βίντεο 12), που ξεκίνησε κατηγορώντας το ΣΥΡΙΖΑ ότι προσπαθεί να τους παρουσιάσει σα “νεοφιλελεύθερα τέρατα” και τελείωσε έχοντας αποδείξει ότι είναι ακριβώς αυτό…

Δείτε το κείμενο της επερώτησης εδώ.

Επίκαιρη επερώτηση ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για εξορύξεις και

μεταλλεία χρυσού

Προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Θέμα: Εξορύξεις και Μεταλλεία Χρυσού σε Χαλκιδική, Κιλκίς και Θράκη

Στις 12 Δεκεμβρίου 2003, με σύμβαση εξωδικαστικού συμβιβασμού, μεταβιβάσθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο το ενεργητικό των Μεταλλείων Κασσάνδρας (μεταλλειοκτησία 317.000 στρεμμάτων, 310 σπίτια, 11.000 τ.μ. αστικών οικοπέδων, 2.500 στρέμματα γης, 30.000 τ.μ. γραφείων και βιομηχανικών κτιρίων, 2 υπόγεια μεταλλεία με φρέατα και συστήματα στοών, αντλιοστάσια, εγκαταστάσεις λιθογόμωσης, δύο πλήρη συγκροτήματα εμπλουτισμού, αποθήκες, οχήματα και μηχανήματα μεταλλείου) της εταιρείας TVX HELLAS A.E., αντί 11 εκατομμυρίων ευρώ. Την ίδια ημέρα, το Ελληνικό Δημόσιο προέβη στην πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε» αντί 11 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς προηγούμενη εκτίμηση των στοιχείων ενεργητικού και χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό ( Ν 3220/2004, ΦΕΚ 15Α/28.01.2004).

Με τη σύμβαση παραχώρησης η «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.» απαλλάσσεται από οποιοδήποτε φόρο μεταβίβασης ή άλλο φόρο και από οποιεσδήποτε οικονομικές υποχρεώσεις από τη λειτουργία των μεταλλείων. Το σκάνδαλο είναι μεγάλο αν σκεφτεί κανείς ότι σήμερα η χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε – 95% καναδική Eldorado Gold S.A. και 5% ΑΚΤΩΡ Α.Ε. – ανέρχεται στα 2.3 δις ευρώ, ενώ η αξία μεταλλευμάτων εκτιμάται στα 15.5 δις ευρώ. Επιπλέον όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε ότι οι όροι της σύμβασης συνιστούν κρατική ενίσχυση υπέρ της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.» ύψους 15.3 εκ. ευρώ (απόφαση 23.02.2011 – ΙΡ/11/216), το Ελληνικό Δημόσιο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Τ-233/11) ζητώντας την ακύρωση της παραπάνω απόφασης, ενεργώντας ουσιαστικά σαν εκπρόσωπος της εταιρείας. Η εκδίκαση της προσφυγής εκκρεμεί μέχρι σήμερα.

Με τα Δ8-Α/Φ.7.49.13/13030/2458/15.06.2012 και Δ8-Α/Φ.9.36/οικ. 19759/3846/4.10.2012 έγγραφα, το Ελληνικό Δημόσιο συνομολογεί την παράνομη κρατική ενίσχυση υπέρ της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε., και ζητά από τη Δ.O.Y Μεγάλων Επιχειρήσεων να εισπράξει εντός ενός μηνός το ποσό των 21.616.315,93 ευρώ.

Είναι δεδομένο ότι αυτή η εξάπλωση των δραστηριοτήτων που ξεκινά, σε νέες παρθένες περιοχές με την παραχώρηση των 314.000 στρεμμάτων, στην πλειοψηφία δασικών εκτάσεων, στην εταιρεία,εκ των οποίων 100.000 στρέμματα ενταγμένα στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 και με κεντρικό σημείο το όρος Κάκαβος, που αποτελεί τον υδροδότη μεγάλου μέρους των χωριών της περιοχής, θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δραστηριότητες ξεφεύγουν, πλέον, από τα συνήθη όρια της ΒΑ Χαλκιδικής και επεκτείνονται σε μεγάλο μέρος του κεντρικού τμήματός της.

Τον Αύγουστο του 2010 υποβάλλεται στο ΥΠΕΚΑ προς έγκριση η Μ.Π.Ε από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ. Ακολουθεί προσχηματική δημόσια διαβούλευση που καταγγέλλεται από φορείς και πολίτες. Στις 26 Ιουλίου 2011 με Κ.Υ.Α εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή, λειτουργία, αποκατάσταση και παρακολούθηση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ. στη Β.Α. Χαλκιδική (201745/26-07-2011). Τον Νοέμβριο 2011 οι κάτοικοι και φορείς της περιοχής προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Ε 7803/ 09-11-2011 και Ε7947/ 11-11-2011) ζητώντας την ακύρωση της παραπάνω ΚΥΑ.

Ακολουθεί παραχώρηση 4.100 στρεμμάτων δάσους στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ (7633/29-03-2012 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης), απόφαση του ΣτΕ για προσωρινή αναστολή εκτέλεσης της παραπάνω απόφασης (Ε.Α. 308/2012) και, τέλος, απόρριψη της αίτησης αναστολής από το ΣτΕ.

Κατόπιν αυτού, η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ, έχει ξεκινήσει τις εργασίες χωρίς καμία επίβλεψη από οποιονδήποτε αρμόδιο φορέα. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι μετά από καταγγελία για παράνομα κτίσματα στην παραχωρηθείσα έκταση, η Αστυνομική Δ/νση Χαλκιδικής (1020/8396/14-κβ 23-04-2012) καλεί την πολεοδομία να διενεργήσει αυτοψία, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Πρόσφατα, παρ’ όλες τις διαψεύσεις του ΥΠΕΚΑ και την ανησυχία που εκφράζει με το υπ. αρ. 77519/1.10.2012 έγγραφό του ο Γενικού Δ/ντης Δασών και Αγροτικών Υποθέσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης για εκτεταμένες και μη αναστρέψιμες επεμβάσεις, η Γενική Γραμματεία Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής του ΥΠΕΚΑ δίνει ρητή εντολή (αρ. πρωτ. Δ8-Α/Φ.7.49.13/19668/3810/4.10.2012) στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες να προχωρήσουν σε έκδοση πρωτοκόλλων εγκατάστασης υλοτομίας σε όλη την εγκεκριμένη από τη ΜΠΕ έκταση.

Δεν φτάνουν όμως αυτά. Η εταιρεία πυροδότησε στην περιοχή ανεξέλεγκτες καταστάσεις απαγορεύοντας την πρόσβαση των πολιτών στις δημόσιες εκτάσεις που εκχωρήθηκαν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, καθώς επικρατεί καθεστώς τρομοκρατίας με συρματοπλέγματα και ιδιωτική αστυνομία, με ολοπρόσωπες κουκούλες που κάνουν εξακριβώσεις στοιχείων, χρησιμοποιούν σωματική και λεκτική βία, εμποδίζουν και κρατούν όμηρο όποιον θεωρούν ύποπτο. Το Μάρτιο, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο 2012 οι ειρηνικές πορείες χιλιάδων πολιτών προς την τοποθεσία «Σκουριές» ανακόπτονται από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, με χρήση χημικών και πλαστικών σφαιρών.

Η αντίδραση και οι ανησυχίες των πολιτών στοιχειοθετούνται και υποστηρίζονται από ανεξάρτητους και έγκυρους επιστημονικούς φορείς (ενδεικτικά τα πορίσματα και οι γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Περιβάλλοντος Α.Π.Θ, του ΤΕΕ/ΤΚΜ, της Γεωπονικής Σχολής Α.Π.Θ, του Τμήματος Τουριστικών Επιχειρήσεων ΤΕΙ Θεσ/κης) καθώς και από συλλόγους και φορείς που τεκμηριώνουν ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, αποστράγγιση των ορεινών όγκων, πτώση και υφαλμύρωση του υπόγειου υδροφορέα, ρύπανση επιφανειακών και υπογείων νερών με θειϊκό οξυ και βαρέα μέταλλα, ρύπανση της ατμόσφαιρας με αιωρούμενα σωματίδια και βαρέα μέταλλα (κυρίως αρσενικό), μόνιμες και μη αναστρέψιμες ζημιές στα αρχέγονα δάση, το τοπίο και τη βιοποικιλότητα, και εκτεταμένη ρύπανση των εδαφών από βαρέα μέταλλα.

Ας μην ξεχνάμε τη διαρροή κυανίου στο Δούναβη (2000), στην περιοχή Baia Mare της Ρουμανίας από τα μεταλλεία χρυσού της Aurul S.A. που χαρακτηρίστηκε ως η δεύτερη μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή μετά το Τσερνόμπιλ στον ευρωπαϊκό χώρο. Επίσης, τη διαρροή υδροκυανίου μετά από έντονη βροχόπτωση (Ιούνιος 2006) στον αέρα, το έδαφος και το νερό στο μεταλλείο χρυσού Kisladag, Τουρκία της Eldorado Gold, που προκάλεσε δηλητηριάσεις σε χιλιάδες ανθρώπους και ζώα της περιοχής. Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα οι καταστροφικές κατολισθήσεις το 2011 στις Φιλιππίνες που αποδίδονται στην αποψίλωση των δασών από μεταλλευτικές εταιρείες (Tampakan S.A).

Οι γνωμοδοτήσεις για τις επιπτώσεις στην υγεία προειδοποιούν για επιδράσεις στο νευρικό σύστημα των παιδιών, αναιμίες, νεφρικές βλάβες, γαστρεντερίτιδα, νεφρίτιδα, ηπατικές βλάβες, ηπατίτιδα, ηπατική κίρρωση, ίκτερο και καρκίνο. (Γεωπονική Σχολή Α.Π.Θ, Μπένος Αλέξης, Καθηγητής Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής, Ιατρική Σχολή Α.Π.)

Τέλος, εκτιμάται ότι οι θέσεις εργασίας που θα εκλείψουν θα είναι πολλαπλάσιες από αυτές που θα δημιουργηθούν, καθώς θα πληγούν άμεσα τουρισμός, γεωργία, κτηνοτροφία, δασοπονία, μελισσοκομία, αλιεία και άλλες οικονομικές δραστηριότητες στην περιοχή (ΤΕΕ – ΤΚΜ, Γεωπονική Σχολή Α.Π.Θ., Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων, Αλεξάνδρειο Τ.Ε.Ι Θεσ/κης, Βαρσακέλης Ν., Αν. Καθηγητής Βιομηχανικής Πολιτικής Σχολής Α.Π.Θ)
Παρόμοιες δραστηριότητες προωθούνται τόσο στο Πέραμα Έβρου όσο και στο Κιλκίς. Ιδιαίτερα στο Κιλκίς, το θέμα της έλλειψης επαρκών ποσοτήτων νερού είναι ζωτικής σημασίας. Ο νομός Κιλκίς συγκαταλέγεται στους επτά πιο άμεσα απειλούμενους με ερημοποίηση. Αντί να ληφθούν κατ’ απόλυτη προτεραιότητα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας κατά της λειψυδρίας και της ερημοποίησης, το επίσημο κράτος προσπαθεί να εγκαθιδρύσει εξορυκτικές και μεταλλευτικές δραστηριότητες μεγάλης κλίμακας που είναι υδροβόρες και ενέχουν σοβαρούς κινδύνους μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα. Πάντως και στο Κιλκίς και στον Έβρο οι τοπικές κοινωνίες αντιτίθενται σ΄αυτή την προοπτική και σύσσωμες οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές γνωμοδότησαν αρνητικά.

Επειδή: 

  • η επιδίωξη να επικεντρωθούν οι νέες μεταλλευτικές δραστηριότητες στην εξόρυξη και επεξεργασία χρυσού, ισοδυναμεί με περιβαλλοντική «βόμβα» και με ανεπανόρθωτες καταστροφικές συνέπειες στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον.
  • οι μελέτες και τα πορίσματα ανεξάρτητων επιστημονικών φορέων καταδεικνύουν την τεράστια και μη αναστρέψιμη βλάβη στο περιβάλλον, στην υγεία και στις ανταγωνιστικές με τη μεταλλευτική δραστηριότητα οικονομικές δραστηριότητες (καλλιέργειες, κτηνοτροφία, μελισσοκομία, αλιεία, τουρισμός)
  • η κοινωνική αντίδραση και αναταραχή εντείνεται και επιτείνεται με την αποικιοκρατική συμπεριφορά της εταιρείας και τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους κρατικής καταστολής και αστυνομικής βίας
  • τα δάση και τα βουνά είναι δημόσια περιουσία
  • το δικαίωμα στο φυσικό περιβάλλον αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, συνταγματικώς και υπερνομοθετικώς προστατευόμενο, που ιδρύει αντίστοιχη υποχρέωση του Κράτους για την προστασία του
  • το δικαίωμα στην υγεία αποτελεί επίσης θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, συνταγματικώς και υπερνομοθετικώς προστατευόμενο, που ιδρύει αντίστοιχη υποχρέωση του Κράτους για την προστασία του
  • η πρόσβαση στις εγκαταστάσεις της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ στη Χαλκιδική είναι αδύνατη και οι υπάρχοντες ελεγκτικοί μηχανισμοί κωλυσιεργούν.
  • η σύμβαση παραχώρησης στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ των Μεταλλείων Κασσάνδρας αποτελεί οικονομικό σκάνδαλο
  • υπάρχει άλλος δρόμος για την βιώσιμη και με πολλαπλές δραστηριότητες ανάπτυξη της περιοχών, ανάπτυξη, που θα εξασφαλίζει στους κατοίκους αξιοπρεπή εισοδήματα και ποιότητα ζωής
  • σε συνθήκες μνημονιακής ισοπέδωσης, οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στη Χαλκιδική και στην υπόλοιπη Β. Ελλάδα είναι ένα μέρος μόνο μιας γενικευμένης επίθεσης των ένθεν κακείθεν μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, που συμπράττουν στην εκποίηση, αντί πινακίου φακής και χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες, υπερνομοθετικές και συνταγματικές προϋποθέσεις, τους φυσικούς πόρους και τις δημόσιες υποδομές της χώρας

Επερωτάται ο κ. Υπουργός:

1.    Θα δώσει εντολή για διακοπή του έργου εφόσον επιστημονικοί και επαγγελματικοί φορείς έχουν τεκμηριώσει την περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή που θα συντελεστεί σε όλη τη Χαλκιδική; Θα επανεξεταστεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων υπό το φως των δεδομένων αυτών; Γιατί τόση επιμονή από το Υπουργείο σε μια ΜΠΕ που έχει επιστημονικά καταρριφθεί από τόσους φορείς;

2.    Θα παγώσει την ΑΕΠΟ για τα έργα σε Κιλκίς και Θράκη εφόσον και εκεί υπάρχουν αρνητικές γνωμοδοτήσεις και τεράστιες κοινωνικές αντιδράσεις;

3.    Νομιμοποιεί και καλύπτει τις πρακτικές της εταιρείας που απαγορεύει την πρόσβαση των ελλήνων πολιτών σε ένα ελληνικό βουνό; Σε θετική περίπτωση, με βάση ποιο επιχείρημα; Σε αρνητική περίπτωση, ποια άμεσα μέτρα προτίθεται να λάβει; Θεωρεί ότι πρέπει να είναι τα δημόσια αγαθά και οι φυσικοί πόροι προσβάσιμα για όλους τους πολίτες;

4.    Υπάρχουν και πότε θα ενεργοποιηθούν μηχανισμοί επίβλεψης των εργασιών και δραστηριοτήτων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ;

5.    Ποιό όφελος για το Ελληνικό Δημόσιο έχουν αποφέρει ή θα αποφέρουν οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στη Χαλκιδική, το Κιλκίς και τον Έβρο με βάση τα στοιχεία που έχει ο κ. Υπουργός; Τι όφελος είχε μέχρι τώρα το κράτος από τη λειτουργία μεταλλείων στη Χαλκιδική (Στρατώνι, Ολυμπιάδα).

Οι επερωτώντες Βουλευτές

Τσίπρας Αλέξης
Ιγγλέζη Κατερίνα
Αγαθοπούλου Ειρήνη
Καραγιουσούφ Αϊχάν
Αμμανατίδου Πασχαλίδου Ευαγγελία
Διώτη Ηρώ
Καφαντάρη Χαρούλα
Κουράκης Αναστάσιος
Δρίτσας Θεόδωρος
Αλεξόπουλος Αποστόλης
Αμανατίδης Γιάννης
Γάκης Δημήτρης
Γελαλής Δημήτρης
Γεροβασίλη Όλγα
Γεωργοπούλου Έφη
Δερμιτζάκης Κώστας
Διακάκη Μαρία
Δούρου Ρένα
Δριτσέλη Παναγιώτα
Ζαχαριάς Κώστας
Θεοπεφτάτου Αφροδίτη
Κανελλοπούλου Μαρία
Καραγιαννίδης Χρήστος
Κατριβάνου Βασιλική
Κριτσωτάκης Μιχάλης
Κυριακάκης Βασίλης
Κωνσταντοπούλου Ζωή
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπάρκας Κώστας
Μπόλαρη Μαρία
Ουζουνίδου Ευγενία
Πάντζας Γιώργος
Παπαδημούλης Δημήτρης
Πετράκος Θανάσης
Σταμπουλή Αφροδίτη
Στρατούλης Δημήτρης
Συρμαλένιος Νίκος
Φωτίου Θεανώ
Χατζηλάμπρου Βασίλης

 

 

Σήμερα Δευτέρα 10/12 θα διεξαχθεί Δημοτικό Συμβούλιο στον Δήμο Καλαμαριάς με αποκλειστικό θέμα την έκδοση ή όχι ψηφίσματος κατά των μεταλλείων χρυσού στην Χαλκιδική!

Θα διεξαχθεί στην Αίθουσα Συνεδριάσεων των Δημοτικών Συμβούλων στην πλατεία Σκρα στην Αρετσού!

Θα ξεκινήσει στις 19:00 η ώρα και θα διαρκέσει 3 ώρες.

Κλήθηκαν να μιλήσουν υπέρ της επένδυσης οι:
Χρήστος Πάχτας ως εκπρόσωπος των κατοίκων του Δήμου Αριστοτέλη
Ανανίας Τσιραμπίδης ως δημοτικός Σύμβουλος
&
Μιχάλης Βαβελίδης καθηγητής της Γεωλογίας

Καθώς και εκπρόσωποι του Συμβουλίου Περιβάλλοντος
που θα είναι οι:

Κώστας Κατσιφαράκης Καθηγητής Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ
Ειδικός στην:
Υπόγεια υδραυλική
Προστασία και διαχείριση υδατικών πόρων
Γεωθερμική ενέργεια
Ροές με ελεύθερη επιφάνεια
Δημήτρης Μελάς
Καθηγητής Φυσικής Ατμόσφαιρας
Θ. Ζάγκας (Καθηγητής στην Σχολή Δασολογίας & Φυσικού Περιβάλλοντος Α.Π.Θ.)
Θα κάνουν παρέμβαση επίσης καθηγητές του ΑΠΘ πάνω σε θέματα της ειδικότητάς τους.
Η συνεδρίαση θα είναι ελεύθερη και θα δοθεί η δυνατότητα παρεμβάσεων από τους παρευρισκόμενους.