Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2013

Με πρωτοβουλία του Νίκου Χρυσόγελου, συνέντευξη στις Βρυξέλλες για τον χρυσό

Οι κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες από τις εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική καθώς και τα θεσμικά και πολιτικά ζητήματα που προκύπτουν από τον μέχρι σήμερα χειρισμό της υπόθεσης από την πολιτική εξουσία παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη τύπου εκπροσώπων των κατοίκων της Χαλκιδικής, στο Ευρωκοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες, που οργανώθηκε την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου, μετά από πρόσκληση τουΝίκου Χρυσόγελου, ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο. Δείτε το βίντεο της συνέντευξης εδώ.

Ο Απόστολος (Τόλης) Παπαγεωργίου δήλωσε:  “Η Ελλάδα μεταβίβασε μία περιοχή μεταλλευτική 317 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με περιεχόμενο μεταλλευτικό πλούτο βεβαιωμένο 25 δις ευρώ. Το αντίτιμο της πώλησης ήταν μηδενικό και τα δικαιώματα ROYALTIES  επίσης μηδενικά. Μηδενικά ως εκ τούτου είναι τα δικαιώματα και τα οφέλη της Ελλάδας ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης από αυτόν το μεταλλευτικό πλούτο που ανήκει συνολικά στην καναδική εταιρεία ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΓΚΟΛΝΤ. Η συνολική αυτή περιοχή είναι δάσος και περιέχει τη μεγαλύτερη υδροφορία της Χαλκιδικής. Το δάσος και η υδροφορία θα πληγούν ανεπανόρθωτα από την δραστηριότητα που η εταιρεία πραγματοποιεί ήδη στην περιοχή.Όσοι προκάλεσαν την μέχρι τώρα καταστροφή αμνηστεύθηκαν με νόμο του πρώην Υφυπουργού Οικονομικών, ενώ η εταιρία που ανέλαβε τα ορυχεία πρόσφατα απαλλάχτηκε προκαταβολικά από κάθε ευθύνη ακόμα και για μελλοντικές ζημιές. Δεν μπορούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί να ανέχονται παρόμοιες πρακτικές“.

Ο Γιώργος Ζουμπάς δήλωσε:Η περιοχή της ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ είναι μια περιοχή πυκνοκατοικημένη και έχει μια σειρά από οικονομικές δραστηριότητες που δεν είναι συμβατές με τις εξορύξεις. Ως εκ τούτου το εισόδημα των κατοίκων και οι θέσεις εργασίας που θα χαθούν θα είναι πολλαπλάσια από τα όποια αναμενόμενα οικονομικά οφέλη. Μιλάμε για τον τρίτο τουριστικό προορισμό στην Ελλάδα, με μεγάλη παραγωγή μελιού, ελιάς, ελαιολάδου, κηπευτικών, αλιευμάτων κ.λ.π. Θεωρούμε ότι για την επερχόμενη αλλαγή της περιοχής σε βιομηχανική, πρέπει να έχει άποψη και γνώμη η τοπική κοινωνία πρωτίστως. Η οποία όχι μόνο δεν ρωτήθηκε, αλλά εμποδίζεται με κάθε τρόπο να εκφράσει την άποψή της. Η Ελληνική πολιτεία δια των οργάνων της και της αστυνομίας αντί να προασπίσει τα αναφαίρετα δικαιώματα των πολιτών προστατεύει τα συμφέροντα μιας ιδιωτικής εταιρείας, χρησιμοποιώντας βάρβαρες-αντιδημοκρατικές μεθόδους“.

Ο Αθανάσιος Κρομμύδας τόνισε:  “Έχουμε αρνητική εμπειρία στην περιοχή όσον αφορά τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από την ήδη υπάρχουσα μικρή μεταλλευτική δραστηριότητα. Τώρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα εξορυκτικό σχέδιο φαραωνικών διαστάσεων που ξεπερνά κατά πολύ την φέρουσα ικανότητα της περιοχής. Όπως προκύπτει από τα πορίσματα επιστημονικών φορέων (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΓΕΩΠΟΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΛΠ), θα έχουμε ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα, των επιφανειακών υδάτων, της ατμόσφαιρας και όλων των εδαφών που περιβάλλουν την εξορυκτική αυτή δραστηριότητα. Όλα τα παραπάνω θα έχουν βλαβερές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον, στα φυτά και τα ζώα και εν τέλει στην ζωή και την υγεία των κατοίκων“.

Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε σχετικά: «Το μοντέλο της σπατάλης, της περιβαλλοντικής καταστροφής και της διαπλοκής οικονομικών συμφερόντων και πολιτικών οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία. Η ενδυνάμωση αυτού του μοντέλου στο όνομα της κρίσης δεν είναι η λύση. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στις επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην τοπική οικονομία και στην κοινωνία – που έχουν τεκμηριωθεί επαρκώς από επιστημονικούς φορείς – από ένα γιγαντιαίο σχέδιο που θα καταστρέψει την Χαλκιδική κι άλλες περιοχές της χώρας

Υποστηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των πολιτών έχοντας μια συνειδητή πολιτική αλληλεγγύης που συνδέεται απόλυτα αφενός με ένα νέο μοντέλο βιομηχανικής πολιτικής και πράσινης οικονομίας για τη χώρα αλλά και την περιοχή κι αφετέρου με αλλαγές στο μοντέλο κατανάλωσης. Μια σύγχρονη βιομηχανική πολιτική ελαχιστοποιεί τις εξορύξεις μετάλλων και πρώτων υλών που δεν είναι ανανεώσιμες και δίνει έμφαση στη μείωση της σπατάλης πρώτων υλών τόσο στο επίπεδο της παραγωγικής διαδικασίας όσο και της κατανάλωσης. Υπάρχει μια αληθινά βιώσιμη και γνησίως πράσινη εναλλακτική λύση στην πρωτογενή εξόρυξη πολύτιμων μετάλλων: η επαναχρησιμοποίηση κι ανακύκλωσή τους. Η Βελγική εταιρεία Umicore αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα που επικεντρώνεται αποκλειστικά σε αυτές τις δραστηριότητες, απασχολεί 14.572 άτομα και το 2011 είχε τζίρο της τάξεως των 14.5 δις Ευρώ. Εξάγει μέταλλα, όπως ο χρυσός, από τα τοξικά ηλεκτρονικά απόβλητα, ή από το βουνό των πεταμένων τηλεοράσεων, υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων, που παράγουν οι ευρωπαίοι καταναλωτές κάθε χρόνο ενώ η εταιρεία περιγράφει την δραστηριότητα της ως “υπέργεια εξόρυξη”.

Μας ενδιαφέρει να υπάρξουν εναλλακτικές λύσεις και για όσους εργάζονται σήμερα στις δραστηριότητες εξόρυξης, αναλογιζόμενοι όμως ότι όλοι έχουμε υποχρέωση να υπερασπιζόμαστε το συνολικό συμφέρον της περιοχής και να αναζητούνται δίκαιες λύσεις για το σύνολο των πολιτών

  • Διαβάστε την τεκμηριωμένη κριτική στις επιπτώσεις από την εξόρυξη χρυσού και τις θέσεις των κατοίκων στα κείμενα της συνέντευξης εδώ κι εδώ.
  •  Φωτογραφίες από τη συνέντευξη τύπου εδώ και εδώ
  •  Διαβάστε περισσότερα για την οπτική και τις παρεμβάσεις των Οικολόγων Πράσινων σε εθνικό, βαλκανικό και ευρωπαϊκό επίπεδο γύρω από το κρίσιμο θέμα των εξορύξεων μεταλλευμάτων στη νέα ιστοσελίδα: http://opgold.ecogreens-gr.org/

Δείτε βίντεο με δηλώσεις:

Gold Mining in Halkidiki: not such a clean business!

24 January, 2013 by antigoldgreece

Brus-PressConfBrussels, 24.1.2013

An interview on gold mining in Brussels, on the initiative of MEP Nikos Chrysogelos

Photos from the press conference here and here

See the interview video:

http://www.greenmediabox.eu/archive/2013/01/24/pressconference

 

  1. The social, environmental and economic consequences of gold mining in Halkidiki as well as the institutional and policy issues arising from the way the political establishment has so far handled this case, were presented by representatives of the people of Halkidiki at a press conference held Thursday, Jan. 24 in the European Parliament in Brussels, following the invitation of Nikos Chrysogelos Greek MEP (Greens in EP).

  2. Apostolos (Tolis) Papageorgiou said: “Greece has transferred a mining area of 317 square kilometers with a proven mineral wealth of 25 billion. The sale price was zero and mineral ROYALTIES are also zero. Therefore the rights and benefits to Greece and the EU from this mineral wealth are also zero, as it all belongs to the Canadian company ELDORADO GOLD. This whole area is a forest which holds the largest water reserves in Halkidiki. The forest and aquifers will be irreparably damaged by the activities that the mining company has already commenced in the area. All those who have caused environmental damage so far have been indemnified by law by the former Deputy Minister of Finance, while the new company that recently took over the mines has been relieved of all liability in advance even for future damages. European institutions can not tolerate such practices.” Watch his statement here.

  3. George Zoumpas said: “​​N,E. Halkidiki is a densely populated area and hosts a range of economic activities that are incompatible with mining. Therefore the residents’ income and the jobs that will be lost will be many times more than any projected economic benefit. We are talking about the third tourist destination in Greece, with a large production of honey, olive oil, vegetables, fish, etc. We believe that the local community should have a priority in expressing its opinion on the transformation of the area to an industrial one. Not only was the local community not asked, but it is being prevented by all possible means from expressing its views. Instead of protecting the basic rights of the citizens, the Greek state though its institutions and the police is protecting the interests of a private corporation, using brutal and undemocratic methods “. Watch his statement here.

  4. Athanasios Krommidas said: “We have a negative experience in the region as regards the environmental impact of the existing small-scale mining activity. We are now confronted with a mining project of pharaonic proportions, that far exceeds the carrying capacity of the area. According to the findings of scientific institutions (the Aristotle University of Thessaloniki, the Technical Chamber of Greece/Regional Department of Central Macedonia, the Faculty of Agriculture of the University of Thessaloniki etc.), there will be contamination of groundwater, surface water, air and land surrounding the mining activity. All this could have damaging and irreversible impact on the environment, the plants and animals and ultimately the residents’ health and well-being.” Watch his statement here.

  5. Nikos Chrysogelos said: “The model of wasteful consumption, environmental destruction and collusion between economic interests and politics led the country to bankruptcy. Strengthening this model in the name of crisis is not the solution. We can not close our eyes to the impact on the environment, the local economy and society – all well documented by scientific institutions – of a gigantic project that will destroy Halkidiki and other parts of the country.
    We support citizen mobilizations, having a conscious policy of solidarity that is closely connected to a new industrial policy and green economy model for the country and the region on one hand, and changes in the consumption pattern on the other. A modern industrial policy minimizes mining and non-renewable raw materials consumption and emphasizes on reducing waste of raw materials, both in the production process and consumption. There is a truly sustainable and genuinely green alternative to primary extraction of precious metals: reuse and recycling. The Belgian company Umicore is a characteristic example, which focuses exclusively on these activities, employing 14,572 people and having a turnover of EUR 14.5 billion in 2011. It extracts metals, like gold, from hazardous electronic waste, from the mountains of discarded televisions, computers and mobile phones produced by European consumers every year, while describing its own activities as “aboveground mining
    .

  6. We care about alternative solutions for those currently employed in mining operations, considering at the same time that we all have an obligation to defend the interest of the region as a whole and seek fair solutions for all citizens.” Watch his statement here.

http://antigoldgreece.wordpress.com and social media

http://www.facebook.com/antigold and

https://twitter.com/#!/antigoldgreece

 

Γιατί οι Έλληνες διαδηλώνουν ενάντια σε Καναδικές μεταλλευτικές επιχειρήσεις;

23 January, 2013 by antigoldgreece

1239861263_69a5fb925b_z

Επιφανειακό μεταλλείο στο κεντρικό Cebu, Φιλιππίνες, 5/11/2005

Άλλο ένα άρθρο στον ξένο τύπο για τις Σκουριές και τον αγώνα ενάντια στην “επένδυση χρυσού” της Χαλκιδικής (και μια φωτογραφία των Σκουριών του μέλλοντος). Όσο τα Ελληνικά μέσα ενημέρωσης προκλητικά σιωπούν, τόσο αυξάνεται η δημοσιότητα της υπόθεσης στα ξένα μέσα. Ο έξω κόσμος αρχίζει να προσέχει αυτόν τον εμβληματικό για τα κοινωνικά κινήματα αγώνα που δίνεται στην Χαλκιδική. Έτσι μετά το France2, το Associated Press, τους New York Times, τη Le Soir, τη Le Monde, το Γερμανικό κανάλι ARD και το Γαλλο-Γερμανικό ARTE, την περασμένη εβδομάδα επισκέφθηκαν την περιοχή μας δημοσιογράφοι από την El Pais και το Λατινοαμερικάνικο κανάλι Telesur.

Η εταιρεία έχει σταματήσει να δίνει συνεντεύξεις διότι, όπως λένε, “όλα χρησιμοποιούνται εναντίον τους”. Από τους δημοσιογράφους ζητούν να υποβάλουν τις ερωτήσεις τους γραπτώς και μάλιστα στα αγγλικά, γιατί τις στέλνουν για ν’απαντηθούν από τα κεντρικά της εταιρείας στον Καναδά! Nα το συνηθίσουν, τους ευχόμαστε. Η αλήθεια δεν μένει κρυμμένη για πάντα.

Why Are Greeks Protesting Canadian Mining Operations? Human Rights Abuses May be to Blame

Protestors gathered in Athens early this week to speak out against a gold mining operation in Greece’s Chalkidiki Peninsula. Fearful that the mine will cause irreversible damage to the environment, locals are hopeful that the development of the open-pit mine and processing plant can be stopped.

The mine, referred to as Skouries, is owned by Hellas Gold, a company which is 95 percent owned by the Canadian mining company Eldorado Gold Inc. and 5 percent by Aktor, a Greek construction company. Together, the companies have access to over 120 square miles of land that is home to forests of oak and beech trees which have covered the tourist destination for more than 200 years.

Yet, as Greece’s economy continues to falter, chances for an economic pick-me-up are endlessly being sought out. For a country once thought of as environmentally progressive, residents are beginning to wonder if the economic gain is worth the environmental cost.

Theodota Nantsou, Athens policy coordinator for the World Wide Fund for Nature, recently told the New York Times, “We see laws changing, policies changing. We see things getting rolled back under the guise of eliminating impediments to investment. But over the long run, all these things will have a heavy cost.”

How does mining degrade the environment?

OK International, an organization that mitigates environmental and occupational hazards in developing countries, reports that, “The mining sector is responsible for some of the largest releases of heavy metals into the environment of any industry.”

They go on to say, “The hazards to human health caused by exposure to heavy metals – including lead, cadmium and mercury – have been thoroughly documented…These metals are associated with a range of neurological deficits in both children and adults.”

According to OK International, gold mining can result in a significant release of mercury. The liquid metal is used in a process that extracts gold from other minerals by binding it to mercury. After the gold has binded, the mercury is burned off, releasing airborne mercury.

In addition to mercury, the Environmental Literacy Council, ELC, explains that the use and disposal of cyanide is another major environmental concern associated with mining.

Also used to separate gold from ore, cyanide is a well-known poison that in its gaseous state can be fatal to people at exposure levels ranging from 100 to 300 parts per million.

To limit the likelihood of cyanide-linked fatalities, governing bodies like the European Union are moving to ban cyanide use in mines across the world. In 2010, Parliament adopted a resolution calling for a ban on cyanide-using mining technologies in European countries by the end of 2011.

Although airborne cyanide exposure does not always result in negative health risks, the additional risk of liquid cyanide solutions leaching into soil and groundwater have encouraged its ban.

“There exists the potential for catastrophic cyanide spills that could inundate an ecosystem with toxic levels of cyanide,” the ELC’s website explains. “In 2000, heavy rain, ice, and snow caused a breach in a tailings dam at a gold mine in Baia Mare, Romania resulting in the release of 100,000 cubic meters of cyanide-rich waste into the surrounding watershed. Drinking water supplies were cut off for 2.5 million people and nearly all of the fish in the surrounding waters were killed.”

Ever since the Baia Mare disaster, cyanide use in the EU has been heavily monitored. According to EU Issue Tracker, “Cyanide-contaminated water and heavy metals entered river systems, causing extensive pollution through Romania, Hungary, Serbia and Bulgaria.”

This type of environmental disaster, along with the demolition of hundreds of acres of forests is giving protesters in Greece the fuel to fight Eldorado Gold Inc. Phrases like, “Yes to water, no to gold,” and “Take your cyanide and get out,” highlight their resistance to the operation.

The seemingly messy history of Canada’s mining companies

The Skouries mine would not be the first Canadian-owned mine to receive backlash from local residents. With over 1,000 Canadian exploration companies and 4,300 mineral projects in over 100 countries around the world, it would be difficult to have a perfect record, but accusations of human rights violations and the Canadian government’s lack of regulatory legislation for mining in foreign countries raises questions of wrongdoings.

In a response to a petition, former Minister of International Trade, Peter Van Loan, explained that, “There are no laws that specifically govern the activities of Canadian mining companies operating abroad.” The response, which includes replies from other Canadian ministries, goes on to say that Canadian companies working internationally are expected to adhere to local laws and international standards, and that voluntary initiatives are the best means to promote responsible practices.

Yet, local governments in countries like Guatemala, Columbia and the Congo, three places Canadian mining companies face accusations, do not have the capacity to hold outside companies accountable.

This difficulty has pushed locals to travel from their home countries to Canada. Just last November, five Mayan Qeqchi people from Guatemala visited Toronto to seek justice from the Canadian mining company Hudbay Minerals.

Rights Action, a tax-charitable group in the US and Canada that funds environmental, human rights and emergency-relief projects in several Latin American countries, are trying to help their cause.

According to a publication by Grahame Russell, co-director of Rights Action, the Qeqchi people are, “pursuing justice and remedy for violations and harms they suffered due to the nickel mining interests of Canadian mining company Hudbay.”

The lawsuits ranged from accusations of targeted killings, paralyzing attacks from company security guards, unjust imprisonment, and a case of eleven women gang-raped by company security guards, soldiers and police during an eviction of their community in 2007.

Russell goes on to say, “In the year 2012, it is still next to impossible to hold global companies and investors accountable in any court in the countries where they operate, like Guatemala; in international human rights reporting bodies, like the United Nations; or in the courts of their home countries, like Canada.”

The Canadian Broadcasting Company reported a similar dispute in Columbia, in which a Colombian National Historic site was to be mined for gold, an operation that would displace some 2,000 residents.

In response to these allegations, indigenous people and human rights organizations have called for action to make sure people’s rights are not being violated by resource development.

The Chief counselor of the National Indigenous Organization of Columbia, Luis Evelis Andrade, was quoted in an Amnesty International press release saying, “The government of Canada has backed the expansion of Canadian corporations in Columbia without regard for the context of war and grave human rights violations…It’s important for Canadians to understand that far too often our rights are pushed aside, and we are denied access to clean water, food security and healthy environments that are [indispensable] to our survival.”

Canadian mining companies are also embroiled in the ongoing conflict in the Congo.

Sixty-four percent of the world’s reserves of coltan, a metallic ore crucial in the development of modern electronics, are buried beneath the Democratic Republic of the Congo (DRC). Currently, Canadian-owned mining corporations Shamika Resources and Loncor Resources both have permits to mine for coltan.

Natural Resources Canada reports that there are over 30 Canadian mining companies with permits in the DRC, including mining giants Anvil Mining, First Quantum Minerals and Heritage Oil, who are all currently undergoing international arbitration for alleged human rights violations.

According to research by Andrew Munn at the University of Michigan, “Mining for coltan is such a profitable industry, that workers are willing to compromise their human rights.”

Media Freedom International reports that roughly 98 percent of the mines in the DRC are involved with or owned by a militia. Notorious for employing children, it is estimated that 30 percent of kids in the northeastern region have dropped out of school to work.

“These children earn up to a dollar a day, but their families depend on this money for survival. The rest of the civilian population, especially women, are terrorized into submission through village burnings and rape in a type of organized chaos by the rebels who disseminate the minerals,” says the report.

A solution shut down

In an attempt to bring rights back to local people in countries where Canadian mining companies run operations, former Liberal Member of Parliament, John McKay, proposed a bill called the Corporate Accountability for the Activities of Mining, Oil or Gas Corporations in Developing Countries.

The bill would have regulated the relationship between Canadian government agencies and Canadian extraction companies in developing countries, as well as require guidelines to ensure environmental health, safety, security, and adherence to international human rights laws.

The bill was defeated 140 to 134, and was the last major legislative attempt to regulate Canadian mining abroad. Small-scale lawsuits, like the ones from the Guatemalans, are the basis of any change that may happen. The economic value of foreign mining has been referred to as the reason why the Canadian government refrains from making regulatory changes.

McKay was quoted in the Globe and Mail saying, “the lobbying from industry has been massive, the amount of money they have been spending on killing this bill is extraordinary.”

In response to the bill, the Canadian government created the Office of the Extractive Sector Corporate Social Responsibility Counsellor, a mining watchdog agency that handles complaints about Canadian mining ventures in foreign countries. To this date, the office has only received two complaints, one of which was discarded after the mine refused to cooperate with the investigation.

Based on the voluntary set-up of the office, little progress has been made in holding companies accountable.

Making mining safer

With massive economic benefits to mining abroad, ending Canada’s involvement in the thousands of operations they are currently involved in would be highly unlikely. Still, mining in a safer, more environmentally friendly way that follows standard guidelines may minimize backlash.

According to the World Gold Council, responsible gold mining companies create detailed environmental plans and adhere to international standards such as the International Cyanide Management Code and the International Organization for Standardization, both voluntary codes that offer a systematic approach to identifying environmental risks and helping companies reduce their impact.

In Canada, some mining companies are looking for ways to make mining greener. Areas once torn apart by open-pin mines are being replanted with corn, canola, and more. Natural Resources Canada has been working on innovative technologies to reduce the impact of mining, encouraging sustainability while remaining competitive in the market.

According to a piece in Canadian Geographic, the Green Mining Initiative was created in 2009 to, “spur innovation, promote environmentally responsible mining practices at every state of the mining life cycle, and help create and take advantage of new market opportunities.”

The Initiative overhauls current domestic mining standards offering a “holistic approach” that addresses each step in the mining process. The approach, based on footprint reduction, innovation in waste management, mine closure and rehabilitation, and ecosystem risk management, is a huge step in making mining less damaging to the environment.

Applying dedication among Canadian companies like those involved in the Green Mining Initiative to foreign mining operations could drastically alter the negative image Canadian mining companies have begun to attract.

Still, without changes in regulations and mining standards abroad, Canadian mining projects are likely to be protested, like the one in Greece.

As the Skouries mine begins production, local residents continue to look to examples in Guatemala, Colombia and Romania for the future that might lie ahead, with little ability to stop it.

 

by antigoldgreece

Advertisement

Read Full Post »

Διαδήλωση  ενάντια στην καταστροφή της Χαλκιδικής από τα μεταλλεία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Ιανουαρίου στην Αθήνα στα Προπύλαια, ενώ την Τρίτη 15 Γενάρη θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην πλατεία Πανόρμου (Σταθμός Μετρό). Στις κινητοποιήσεις καλούν οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και οι Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική.

Στο κάλεσμά της η Επιτροπή Αλληλεγγύης ενάντια στις εξορύξεις χρυσού αναφέρει:

«Στη ΒΑ Χαλκιδική, αλλά και σε άλλες περιοχές της Β. Ελλάδας (Κιλκίς, Ροδόπη, Έβρος), βρίσκεται σε εξέλιξη ένα μεγάλο σχέδιο  του ελληνικού κράτους και πολυεθνικών εταιρειών για εκτεταμένες εξορύξεις χρυσού, ορισμένες από αυτές, μάλιστα, με τη μέθοδο του ανοιχτού ορύγματος. Στην κεφαλή της ομάδας των «χρυσοθήρων» βρίσκεται η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός», που ανήκει στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold και τον όμιλο Μπόμπολα.

Σε συνθήκες μνημονιακής ισοπέδωσης, οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στη Χαλκιδική και στην υπόλοιπη Β. Ελλάδα είναι ένα μέρος μόνο μιας γενικευμένης επίθεσης των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και ενός συμπλέγματος πολιτικών δυνάμεων, που επιχειρούν να εκποιήσουν τους φυσικούς πόρους και τις δημόσιες υποδομές της χώρας, υποθηκεύοντας το μέλλον ολόκληρης της κοινωνίας και αδιαφορώντας για τους ανθρώπους, τη ζωή τους και τις ελπίδες τους.

Με το ιδεολόγημα της ανάπτυξης επιχειρείται να νομιμοποιηθεί η υλοποίηση πλήθους μεγάλων έργων, που θα έχουν ολέθριες συνέπειες στη φύση και στον άνθρωπο. Η επιδίωξη αυτή είναι τόσο «πειστική» στις τοπικές κοινωνίες, ώστε να χρειάζεται το κράτος να εξαντλήσει, σε βάρος τους, όλα τα περιθώρια βίας, καταστολής και ποινικών διώξεων που διαθέτει.

Απέναντι στο «μέτωπο» κεφαλαίου, κυβέρνησης και κράτους αναπτύσσεται, ήδη, ένας πολύ σημαντικός κοινωνικός αγώνας των κατοίκων των «στοχοποιημένων» περιοχών, και πρώτα απ’ όλα της Χαλκιδικής όπου οι εταιρείες έχουν ήδη ξεκινήσει το καταστροφικό τους έργο. Ο αγώνας αυτός υποστηρίζεται από ένα, διαρκώς διευρυνόμενο, κίνημα αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα με στόχο την ακύρωση των σχεδίων εξόρυξης χρυσού, και με απαίτηση να γίνουν σεβαστές οι επιλογές των τοπικών κοινωνιών, σε ότι αφορά τη ζωή τους και το μέλλον τους.

Στο πλαίσιο αυτού του κινήματος και σε μια στιγμή κρίσιμη για την έκβαση του μαχητικού αγώνα των κατοίκων της Β. Ελλάδας, Όχι στις εξορύξεις χρυσού. Αλληλεγγύη στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής και της Β. Ελλάδας».

Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Θέρμης συμπληρώνει 14 μήνες δράσεων και διοργανώνει ανοιχτή συζήτηση την Τετάρτη στις 19.15 στο ΚΑΠΗ Ανδρών Θέρμης. «Ελάτε να μιλήσουμε με ανοιχτή ατζέντα για όσα έγιναν και δεν έγιναν, όσα μας προβληματίζουν, όσα μας ανησυχούν. Ελάτε να συναποφασίσουμε τι μπορούμε να κάνουμε. Η μέχρι σήμερα πορεία μας αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όσους λέγανε ότι «τίποτα δεν μπορεί να γίνει». Πολλά μπορούν ακόμα να γίνουν», αναφέρεται στο σχετικό κάλεσμα.

Read Full Post »

DSC_0301

Με την Απόφαση Δ8/Γ/Φ.12.7/24293/4698/19.12.2012 η Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών του ΥΠΕΚΑ, κατόπιν εντολής του Υφυπουργού ΠΕΚΑ κ. Ασημάκη Παπαγεωργίου, χορήγησε στην HELLAS GOLD “Άδεια λειτουργίας του εργοστασίου εμπλουτισμού μικτών θειούχων μεταλλευμάτων στις Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας”. Είναι ενδιαφέρον ότι οι φάκελοι της μελέτης υποβλήθηκαν από την εταιρεία μόλις στις 5.12.2012 και εγκρίθηκαν μέσα σε μόλις δέκα (10) εργάσιμες μέρες! Μια απλή άδεια WC απαιτεί μερικούς μήνες για να εκδοθεί. Οι υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ υπό τη στιβαρή διοίκηση του κ. Ασημάκη βγάζουν φωτιές, αλλά βγάζουν ταυτόχρονα και λαυράκια για την “HELLAS GOLD”.

Η “αποκατάσταση” ως πρόσχημα

Εδώ και πολλούς μήνες, η HELLAS GOLD (θυγατρική κατά 100% της ELDORADO GOLD/AΚΤΩΡ) έχει ξεκινήσει την παραγωγή συμπυκνωμάτων αρσενοπυρίτη από τα τέλματα εμπλουτισμού της “χαβούζας” Ολυμπιάδας. Το έργο αυτό βαφτίστηκε “Απομάκρυνση, καθαρισμός και αποκατάσταση χώρου απόθεσης παλαιών τελμάτων Ολυμπιάδας” και διαφημίστηκε από το ΥΠΕΚΑ και την εταιρεία ως “το μεγαλύτερο έργο περιβαλλοντικής αποκατάστασης στη Χαλκιδική”. Την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του έργου που αρνούνταν να υπογράψει η Τίνα Μπιρμπίλη, υπέγραψε στις 8 Ιουλίου 2011 ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μόλις μία βδομάδα αφού ανέλαβε το ΥΠΕΚΑ.

Επισκεφθήκαμε την Ολυμπιάδα στις 12 Οκτωβρίου 2012 για να φωτογραφήσουμε και να βιντεοσκοπήσουμε τις επιχειρήσεις “αποκατάστασης”. Ήδη τον Οκτώβριο, μεγάλο μέρος της χαβούζας είχε ανασκαφεί, το εργοστάσιο εμπλουτισμού δούλευε κανονικά και κάποιες χιλιάδες τόνοι συμπυκνώματος ήταν προσωρινά αποθηκευμένοι κάτω από στέγαστρα. Η εταιρεία δεν περίμενε την άδεια του κ. Ασημάκη για να ξεκινήσει εργασίες, για την ακρίβεια μόλις το Δεκέμβριο σκέφτηκε να κάνει αίτηση για αδειοδότηση του εργοστασίου εμπλουτισμού. Τόσους μήνες που δούλευε χωρίς άδεια, δεν ενοχλήθηκε από καμμία από τις βαρύγδουπες “υπηρεσίες ελέγχου” – Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, Επιθεώρηση Μεταλλείων, Επιστημονική Επιτροπή Ελέγχου Τήρησης των Περιβαλλοντικών Όρων, Επιτροπή του αρ. 4 του ΚΜΛΕ, Τμήμα Περιβάλλοντος Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής.

DSC_0264DSC_0304

DSC_0274DSC_0468

Η βιασύνη της HELLAS GOLD δεν οφείλεται βέβαια στo ενδιαφέρον της για το περιβάλλον της Ολυμπιάδας. Τα παλιά τέλματα της Ολυμπιάδας είναι ένα πραγματικό “χρυσωρυχείο” για την εταιρεία αφού περιέχουν σημαντικές ποσότητες χρυσού και αργύρου. Με την επεξεργασία τους στο εργοστάσιο εμπλουτισμού, μέσα σε μόλις δυο χρόνια τα τέλματα της χαβούζας θα γίνουν 339.810 τόνοι συμπυκνώματος από τα οποία θα ανακτηθούν τελικά ~226.000 ουγγιές χρυσού και 1.427.000 ουγγιές αργύρου. Το συνολικό κέρδος της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ από την “επιχείρηση αποκατάστασης” υπολογίζεται στα 145 εκατ. ευρώ. Οι υπολογισμοί στο τέλος του κειμένου.

Σύμφωνα με την ΜΠΕ “Απομάκρυνση, καθαρισμός και αποκατάσταση χώρου απόθεσης παλαιών τελμάτων Ολυμπιάδας” (8.2.4 σελ. 2-7): “Το προϊόν της συμπύκνωσης θα πωλείται σε μεταλλουργία του εξωτερικού. Τα έσοδα από την πώληση του προϊόντος θα διατεθούν για να καλύψουν τουλάχιστον το σημαντικό λειτουργικό κόστος της όλης διαδικασίας”.

Το λειτουργικό κόστος υπολογίζεται από την ΜΠΕ του Επενδυτικού Σχεδίου (πιν. 5.5.2-4 σελ. 5.5-31) στα 28,2 εκατ. ευρώ. Στην πραγματικότητα το κόστος εκσκαφής-φόρτωσης-μεταφοράς 2.410.000 τόνων σε απόσταση 500 μ. και η λειτουργία του εργοστασίου εμπλουτισμού για 2 χρόνια δεν είναι πάνω από 10 εκατ. ευρώ. Η δημιουργική λογιστική της εταιρείας υπολόγισε ότι περίπου 28 εκατ. ευρώ θα είναι και τα έσοδα από την πώληση των συμπυκνωμάτων. Άρα το Ελληνικό Δημόσιο δεν θα εισπράξει ούτε ένα ευρώ φόρο, αφού η ΕΥΠΕ/ΥΠΕΚΑ της οποίας προΐσταται ο κ. Επαμεινώνδας Τολέρης συμφώνησε με την HELLAS GOLD ότι δεν θα υπάρχει κέρδος από την πώληση!

Η αδειοδότηση της “αποκατάστασης” από τους Γιώργο Παπακωνσταντίνου και Ασημάκη Παπαγεωργίου δεν είναι παρά η διευκόλυνση της ELDORADO GOLD/ΑΚΤΩΡ να εξάγει στο εξωτερικό 145 εκατ. ευρώ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΑ. Ο φάκελος των αποδεικτικών στοιχείων είναι στη διάθεση του Εισαγγελέα που …θα δείξει ενδιαφέρον.

 

Το τέλμα και το στοκ του αρσενοπυρίτη

Η Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ. ίδρυσε και λειτούργησε τις Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας στο διάστημα 1976-1996, για παραγωγή από τα μικτά θειούχα μεταλλεύματα της Ολυμπιάδας συμπυκνωμάτων μολύβδου, ψευδαργύρυ και χρυσοφόρου αρσενοπυρίτη. Τα δυο πρώτα τα πουλούσε στο εξωτερικό ενώ απαγορεύτηκε η εξαγωγή του συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη το οποίο έμεινε στοκαρισμένο για να χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη της μεταλλουργίας χρυσού που προγραμματίστηκε στην Ολυμπιάδα από τη ΜΕΤΒΑ με συμμετοχή της ΑΕΕΧΠ&Λ. Το στοκ αυτό ήταν 300.000 τόνοι με περιεχόμενες 240.000 ουγγιές χρυσού και 1.432.000 ουγγιές αργύρου (1 ουγγιά ~31 γρ.)

Από την παραγωγική διαδικασία των συμπυκνωμάτων στην ίδια περίοδο, αποτέθηκαν δίπλα στον ποταμό Μαυρόλακκα και πάνω στην κοίτη του ρέματος Ξηρόλακκα συνολικά 2.410.000 τόνοι τελμάτων εμπλουτισμού, με περιεχόμενες 265.887 ουγγιές χρυσού και 1.902.345 ουγγιές αργύρου. Αυτά είναι τα τέλματα που “καθαρίζει” σήμερα η HELLAS GOLD.

DSC_0321

H “χαβούζα” της Ολυμπιάδας με τα πολύτιμα απόβλητα…

Με την εκκαθάριση της Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ. από τις πιστώτριες τράπεζες ΕΤΕ και ΕΤΒΑ το 1992, το στοκ του αρσενοπυρίτη περιήλθε στην εκκαθαρίστρια ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Α.Ε. Το στοκ εξαιρέθηκε της πώλησης των Μεταλλείων Κασσάνδρας τον Δεκέμβριο 1995 στην TVX HELLAS και παρέμεινε στο χώρο των Μεταλλευτικών Εγκαταστάσεων Ολυμπιάδας ως περιουσιακό στοιχείο της ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2003, το σύνολο του ενεργητικού της TVX HELLAS πουλήθηκε στο Δημόσιο και μια ώρα μετά στην HELLAS GOLD. Το στοκ του σιδηροπυρίτη δεν περιλαμβανόταν στα περιουσιακά στοιχεία της TVX HELLAS, άρα δεν περιήλθε στο Δημόσιο και δεν μεταβιβάστηκε στη συνέχεια στην HELLAS GOLD.

Στο διάστημα 2007-2009, η HELLAS GOLD πουλησε το σύνολο του στοκ αρσενοπυρίτη στην Κίνα μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, κερδίζοντας αφορολόγητα 100 εκατ. ευρώ. Με εξώδικο τότε προς το Τελωνείο Στρατωνίου και το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και με μυνητήρια αναφορά στον Εισαγγελέα Χαλκιδικής, το “Παρατηρητήριο” είχε καταγγείλει την πώληση του στοκ ως υπεξαίρεση μεγάλης δημόσιας περιουσίας. Με το Α06/1702/20.02.2007 της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Χαλκιδικής και το 860/07.03.2007 της Εισαγγελίας Εφετών Θεσ/νίκης, πληροφορηθήκαμε ότι η μηνυτήρια αναφορά μας τέθηκε στο αρχείο επειδή:
Η HELLAS GOLD απέκτησε κατά χρήση και κυριότητα τα ενδεικτικώς περιγραφέντα στην άνω Σύμβαση (άρθρο 1 αυτής) περιουσιακά δικαιώματα. Εξ’αυτών προκύπτει ότι η δικαιούχος άνω εταιρεία δύναται να προβαίνει σε πράξεις διαθέσεως των περιουσιακών αυτής στοιχείων…

Η μικρή λεπτομέρεια ότι το στοκ δεν περιλαμβανόταν στα στοιχεία ενεργητικού που πούλησε το Δημόσιο στην HELLAS GOLD, διέφυγε της προσοχής των δυο Εισαγγελέων. Το δε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας δεν ασχολείται καν με ασήμαντα ποσά της τάξης των 100 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με το άρθρο 85Α του Μεταλλευτικού Κώδικα, η εξαγωγή του στοκ ήταν απαγορευμένη, επειδή με το Ν. 3220/2004 η HELLAS GOLD είχε την υποχρέωση να κατασκευάσει μεταλλουργία χρυσού στην Ελλάδα.

DSC_0298

Η θέση όπου βρισκόταν ο σωρός του στοκ αρσενοπυρίτη που …πουλήθηκε νωρίς

Για ποιο “δημόσιο συμφέρον” μιλάμε;;;

Ο κ. Υφυπουργός προφανώς βιαζόταν εξαιρετικά να χορηγήσει την άδεια στην εταιρεία. Τόσο που δεν είχε μισή ώρα διαθέσιμη για να διαβάσει το έγγραφο Δ8-Α/Φ.7.49.13/22343/3949/2.12.2010 που έστειλε η Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών – Τμήμα Α’ του ΥΠΕΚΑ στην ΕΥΠΕ/ΥΠΕΚΑ και στην HELLAS GOLD (εδώ το έγγραφο). Η καθ’υλην αρμόδια Υπηρεσία διαφωνούσε με την πώληση του προϊόντος εμπλουτισμού των τελμάτων Ολυμπιάδας στο εξωτερικό και πρόκρινε την αξιοποίησή τους ως τροφοδοσία του νέου εργοστασίου Μεταλλουργίας Χρυσού… “Έτσι θα επιτευχθούν οικονομίες κλίμακας, θα παραχθεί τελικό προϊόν (από το νέο εργοστάσιο) υψηλής προστιθέμενης αξίας, θα επιταχυνθεί η ενεργοποίηση της μεταλλουργίας χρυσού και, το κυριότερο, θα ικανοποιηθεί το δημόσιο συμφέρον κατά τις διατάξεις του άρθρου 85Α του ΜΚ”. H ίδια Υπηρεσία ζητούσε να τροποποιηθεί η ΜΠΕ του Επενδυτικού Σχεδίου ώστε να γίνεται επεξεργασία στο εργοστάσιο χρυσού και άλλων ροών συμπυκνωμάτων που τελικά η ΑΕΠΟ του Παπακωνσταντίνου ενέκρινε να φυγαδευτούν στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα:

“Η ίδρυση της μεταλλουργίας θα επιταχυνθεί με την τροφοδοσία του συνόλου των συμπυκνωμάτων των χρυσούχων πυριτών αλλά και του χαλκού-χρυσού. Σχετικό είναι το άρθρο 85Α του Μεταλλευτικού Κώδικα αλλά και η αρχή της ορθολογικής αξιοποίησης, σύμφωνα με την οποία η επεξεργασία των συμπυκνωμάτων της χώρας μας θα παράγει πολλαπλάσια προστιθέμενη αξία και εξ’αυτής όφελος για την Εθνική Οικονομία. Ύστερα από τα ανωτέρω κρίνεται αναγκαίο όπως οι ακόλουθες παραγόμενες ποσότητες συμπυκνωμάτων αντί της πώλησης στο εξωτερικό όπως προβλέπεται στην ΜΠΕ να προγραμματιστούν για τροφοδοσία του νέου μεταλλουργικού εργοστασίου”.

  • 2.478.523 τόνοι συμπυκνώματος Cu-Au Σκουριών, με 27 γρ/τόνο χρυσού. (Η ΑΕΠΟ του Παπακωνσταντίνου ενέκρινε την πώλησή τους στο εξωτερικό, με μηδενικό όφελος για το Δημόσιο).
  • 351.280 τόνοι συμπυκνώματος πυριτών Au Ολυμπιάδας, με 24,50 γρ/τόνο χρυσού. (Από ολόκληρη τη φάση Α’ της λειτουργίας των Μεταλλευτικών Εγκαταστάσεων Ολυμπιάδας. Η ΑΕΠΟ του Παπακωσταντίνου ενέκρινε την πώλησή τους στο εξωτερικό, με μηδενικό όφελος για το Δημόσιο).
  • 340.000 τόνοι συμπυκνώματων πυριτών Au από το τέλμα Ολυμπιάδας, με 20,65 γρ/τόνο χρυσού. Αυτά τα συμπυκνώματα παράγονται εδώ και τρεις μήνες στο εργοστάσιο εμπλουτισμού που αδειοδότησε στις 19 Δεκεμβρίου 2012 ο κ.Ασημάκης. (Η ΑΕΠΟ του Παπακωσταντίνου ενέκρινε την πώλησή τους στο εξωτερικό, με μηδενικό όφελος για το Δημόσιο).
  • 270.000 τόνοι συμπύκνωμα πυριτών Au από το τέλμα Στρατωνίου (2,80-7,34 γρ/τόνο χρυσού. (Στην ΑΕΠΟ δεν προβλέπεται η χρήση τους ως τροφοδοσία της μεταλλουργίας).

Οι εν λόγω ποσότητες πρέπει να συμπεριληφθούν στον προγραμματισμό υλοποίησης της κεντρικής κατεύθυνσης της όλης επένδυσης, για την ορθολογική, γρήγορη και αποτελεσματική ανάπτυξή της”.

Έχουμε γράψει πολλές φορές ότι η περιλάλητη “αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου”, με τον τρόπο που προωθείται και υλοποιείται, δεν είναι τίποτα άλλο από ληστεία. Αφρικανικού τύπου. Ο τεράστιος ορυκτός πλούτος των Μεταλλείων Κασσάνδρας δεν είναι δικός μας, “Ελληνικός”, αφού τα μεταλλεία είναι ΙΔΩΤΙΚΑ και το Δημόσιο δεν εισπράττει ούτε μισθώματα ούτε δικαιώματα (royalties). Οι μόνη ελπίδα για έσοδα του Δημοσίου ήταν η φορολόγηση των κερδών από τα καθαρά μέταλλα της μεταλλουργίας. Διαφορετικά, για ποιο λόγο να φτιάξουμε μεταλλουργία και να εισπνέουμε το αρσενικό;

Όσο κι αν εμείς ως “Παρατηρητήριο” και η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής διαφωνούμε με την εγκατάσταση μιας τέτοιας βαριάς βιομηχανίας εξόρυξης/μεταλλουργίας στη Χαλκιδική, δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ότι οι συστάσεις του εγγράφου της Διεύθυνσης Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών – Τμήμα Α’ του ΥΠΕΚΑ είναι στην κατεύθυνση της μεγιστοποίησης του οφέλους για την εθνική οικονομία. Το έγγραφο αυτό της αρμόδιας υπηρεσίας αγνοήθηκε πλήρως από την ΕΥΠΕ/ΥΠΕΚΑ και η ΑΕΠΟ που υπογράφηκε από τον Παπακωνσταντίνου τον Ιούλιο του 2011 ενέκρινε την πώληση όλων αυτών των πολύτιμων συμπυκνωμάτων στο εξωτερικό, χωρίς να πάει ούτε ένα ευρώ στα δημόσια ταμεία. Αφρική.

Υπάρχουν άνθρωποι μέσα στη δημόσια διοίκηση που εργάζονται – ή έστω προσπαθούν – για το δημόσιο συμφέρον. Οι “κύριοι” Παπακωνσταντίνου, Ασημάκης, Πάχτας και λοιποί, θα μας πουν για τίνος το συμφέρον εργάζονται;

Είναι νόμιμη η επαναλειτουργία του “πλυντηρίου”;

  • Με την ΚΥΑ 45132/1999 είχαν εγκριθεί οι Περιβαλλοντικοί Όροι για την επαναλειτουργία από την TVX των Μεταλλευτικών Εγκαταστάσεων Ολυμπιάδας (που ήταν εκτός λειτουργίας από το 1996), για την παραγωγή 40.000 τόνων/έτος σε ξηρό μετάλλευμα.
  • Για την ακύρωση της 54132/1999 ο Δήμος Σταγείρων-Ακάνθου κατέθεσε αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ.
  • Με την απόφαση 589/1999 της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ, ανεστάλη η ισχύς της 45132/99 μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου επί της αιτήσεως ακυρώσεως επειδή:
    “Υπό τα δεδομένα ταύτα, η Επιτροπή κρίνει ότι η συνέχισις, έστω και υπό όρους, της λειτουργίας των ως άνω μεταλλείων θα επιδεινώσει το ήδη βεβαρημένον και χρήζον αμέσου αποκαταστάσεως περιβάλλον της περιοχής και, κατά συνέπειαν, συντρέχει λόγος χορηγήσεως αναστολής εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως…”.
  • Η αίτηση ακυρώσεως της 45132/1999 συνεκδικάστηκε με την αίτηση ακυρώσεως της 11005/2000 απόφαση του Γ.Γ. ΥΠΕΧΩΔΕ περί “Έγκρισης των Περιβαλλοντικών Όρων λειτουργίας των Μεταλλευτικών Εγκαταστάσεων Ολυμπιάδας και της Μεταλλουργίας Χρυσού”.
  • Με την απόφαση 613/2002 της Ολομέλειας του ΣτΕ ακυρώθηκαν τόσο η 11005/2000 όσο και η 45132/1999 και “κάθε άλλη συναφής πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως”. Μεταξύ των “συναφών πράξεων της Διοικήσεως” που ακυρώθηκαν είναι και μια σειρά από άδειες που είχαν χορηγηθεί στην Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ. και την TVX HELLAS στο διάστημα 1976-1999, συμπεριλαμβανομένης και της άδειας λειτουργίας του φράγματος αποβλήτων Ολυμπιάδας, οι οποίες αναφέρονται στα “Έχοντας υπόψη” (5 και 6 σχετικά) της Απόφασης του κ. Ασημάκη για χορήγηση άδειας λειτουργίας στο εργοστάσιο εμπλουτισμού.
  • Με την 613/2002 η Ολομέλεια του ΣτΕ έκανε δεκτό το σκεπτικό της 589/1999 και ακύρωσε την άδεια λειτουργίας της εξόρυξης και του εργοστασίου εμπλουτισμού της Ολυμπιάδας, για μια ποσότητα μόλις 40.000 τόνων ετησίως. Οι Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας (ή ΜΕΟ) που αναφέρονται στην ΚΥΑ 45132/1999 είναι ακριβώς οι αυτές με τις ΜΕΟ σήμερα και το εργοστάσιο εμπλουτισμού είναι ακριβώς το ίδιο με το αδειοδοτούμενο σήμερα από τον κ. Υφυπουργό. Ρωτάμε: Είναι νόμιμη η αδειοδότηση;

Υπολογισμός αξίας τελμάτων Ολυμπιάδας

Από τους 2.410.000 τόνους παλαιών τελμάτων Ολυμπιάδας θα παραχθούν 339.810 τόνοι συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη. Συμφωνα με τα στοιχεία της σχετικής ΜΠΕ που εγκρίθηκε με την ΚΥΑ 201745/2011, οι περιεκτικότητες ανά 1 τόνο συμπυκνώματος είναι:

Χρυσός (Αu) 20,65 γρ
Αργυρος (Ag) 130,88 γρ
Αρσενικό (As) 7,9%

Με αποληψιμότητα Au 85%, Ag 7 5%, από ένα τόνο συμπυκνώματος θα προκύψουν 17,5 γρ Au και 98,16 γρ Ag (ή 20,8 γρ ισοδύναμου Au).

Κατά την Technical Report on the Olympias Project (European Goldfields 14.7.2011, σελ. 78), το συνολικό μεταλλουργικό κόστος πλέον το κόστος συπύκνωσης και η μεταφορά ανά τόνο υπολογίζεται σε:

Αμοιβή μεταλλουργίας ανά τόνο συμπυκνώματος                           $162
Ραφινάρισμα $6 ανά ουγγιά ήτοι ανά τόνο                                           $4
Penalties αρσενικού $1,5 για κάθε 0,1% πάνω από το 0,5% ήτοι $ 112

Συνολικό μεταλλουργικό κόστος $278
Συμπύκνωση και μεταφορά            $178

Συνολικό κόστος $450/τόνο συμπυκνώματος

Από 1 τόνο συμπυκνώματος ανακτώνται 20,8 γρ ή 0,67 ουγγιες (1ουγγιά ~31 γρ) και η αξία ενός τόνου συμπυκνώματος για τιμή χρυσού $1600/ουγγιά είναι $1074 (εξαρτώμενο από την τιμή του χρυσού την ημέρα της πώλησης).

Καθαρό κέρδος ανά τόνο συμπυκνώματος 1074-450=$556

Συνολικό κέρδος: 339.810 Χ 556 = $189 εκατ. ήτοι 145 εκατ. ευρώ.

DSC_0324

Read Full Post »

https://i0.wp.com/www.exandasdocumentaries.com/images/stories/O_Thisavros_tis_Kassandras_-_big.jpg

Το ντοκυμαντέρ “Ο Θησαυρός της Κασσάνδρας” έχει πλέον μεταφραστεί στα αγγλικά και σύντομα θα ανοίξει τα φτερά του και στο εξωτερικό.

Η τριλογία του ΕΞΑΝΤΑ “Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης” – Κολομβία, Ρουμανία, Ελλάδα – είναι διαθέσιμη και σε 3 DVD BOX SET, ελληνική & αγγλική έκδοση, από την smallplanet.

Eν τω μεταξύ, ο Γιώργος Αυγερόπουλος απαντά στις ασυναρτησίες των “Πωλητών Αριστοτέλη” (ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ Ο “ΕΞΑΝΤΑΣ”…???) οι οποίοι …δεν κατάλαβαν ότι έγιναν ρεζίλι και συνεχίζουν να γελοιοποιούνται (ΤΕΛΙΚΑ Ο «ΕΞΑΝΤΑΣ»… ΔΕΝ ΑΥΤΟΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΥΤΟΔΙΟΡΘΩΘΗΚΕ…!).

Από το site του Εξάντα:

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΠΙΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

Προστατεύει ο Εξάντας τον Σόρος; Ποιος τον υποχρέωσε να αυτολογοκριθεί; (!) Μήπως το αντιμεταλλευτικό μπλοκ;

Αυτά και άλλα πολλά γράφονται σε ένα από τα μπλόγκς που υπερασπίζονται με πάθος την αμφιλεγόμενη επένδυση της εταιρείας Eldorado Gold στη Χαλκιδική. Όλα γίνονται ένα κουβάρι, όπου ανακατεύονται “οι πονηρές μέρες που ζούμε”, “ένας μεγαλοεπενδυτής”, “το παγκόσμιο οικολογικό κίνημα”, “σκοτεινές συμμαχίες”, ο χρυσός της Χαλκιδικής, ο χρυσός της Ρουμανίας και ο “προπαγανδιστικός αντιμεταλλευτικός μηχανισμός” όπως γράφουν. Η συνομωσιολογία στα καλύτερά της!

Ο σκοπός του δημοσιεύματος είναι προφανής. Να πλήξει και να σπιλώσει την δουλειά που κάναμε, αποπροσανατολίζοντας τον κόσμο, την ίδια στιγμή μάλιστα που η ελληνική κοινωνία βοά από τις αποκαλύψεις σχετικά με το πρόσωπο του κ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος πέρα από υπουργός οικονομικών ήταν και ο υπουργός περιβάλλοντος που έδωσε το πράσινο φως για το πρότζεκτ στις Σκουριές της Χαλκιδικής.

Αφορμή στάθηκε η διόρθωση μιας ανακριβούς φράσης που δυστυχώς πέρασε στην “Μαύρη Βίλβα” και που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ, στο πρώτο μέρος της θεματικής Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης. Η φράση ήταν η εξής: “Πλήθος επιστημόνων και ακαδημαϊκών, περιβαλλοντικές και πολιτιστικές οργανώσεις, η ρουμάνικη εκκλησία, κόμματα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, και προσωπικότητες όπως ο Bono, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, ο Σόρος και ο πρίγκιπας Κάρολος, τάχθηκαν κατά του σχεδίου της εταιρείας”.

Καθώς ποτέ δεν σταματάμε να ελέγχουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς και την ορθότητα όσων λέγονται, ανακαλύψαμε κατόπιν εορτής πως ο Bono δεν μίλησε ποτέ για τη Ρόσια Μοντάνα. Αλλά ούτε και ο Σόρος ως προσωπικότητα, έχει τοποθετηθεί δημοσίως κατά της επένδυσης στη Ρόσια Μοντάνα. Το Ρουμάνικο ίδρυμα George Soros είναι αυτό που έχει τοποθετηθεί κατά του πρότζεκτ μέσω του προέδρου του. Ο ίδιος Σόρος το 2009 με δήλωσή του διέψευσε κάθε ανάμιξη προτάσοντας την ανεξαρτησία του ιδρύματος, επιχειρώντας να δώσει ένα τέλος σε φήμες προηγούμενων ετών.

Επομένως όπως αντιλαμβάνεται κανείς η φράση “προσωπικότητες όπως ο Bono, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, ο Σόρος και ο πρίγκιπας Κάρολος, τάχθηκαν κατά του σχεδίου της εταιρείας” που ακούστηκε στον αέρα δεν είναι ακριβής και βρίσκεται σε διαδικασία διόρθωσης, όπως συμβαίνει σε κάθε οργανισμό που σέβεται τον εαυτό του, παντού στον κόσμο. Η διαδικασία αυτή θα ολοκληρωθεί σύντομα. Όλα τα βίντεο συμπεριλαμβανομένων και αυτών της ΕΡΤ, θα επικαιροποιηθούν.

Τώρα, για το αν το αντιμεταλλευτικό μπλοκ “απαίτησε να πέσει ψαλίδι τουλάχιστον στο βίντεο, που προβάλλεται από το site του Εξάντα” (!!) το θεωρώ αν όχι προσβλητικό, τουλάχιστον αστείο. Πιστεύω πως είναι απόρροια του διχασμού, της καχυποψίας και της στρέβλωσης που έχει καλλιεργηθεί στην κοινωνία της Χαλκιδικής γύρω από το θέμα του χρυσού.

by antigoldgreece

Read Full Post »

https://i0.wp.com/www.kalamaria.gr/templates/dimos_kalamarias_wide/images/header1.gif

ΕΚΔΟΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ Β. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Σε μία εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης, η οικονομική ανάπτυξη που στηρίζεται στην αξιοποίηση των φυσικών αποθεμάτων ασφαλώς και είναι, για ένα κράτος που βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας, θέμα ύψιστης προτεραιότητας.
Όμως η όποια αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, πρέπει να προϋποθέτει τις εξής βασικές αρχές:

  1. Ο ορυκτός πλούτος της χώρας είναι λαϊκή περιουσία.
  2. Οι περιβαλλοντικοί όροι,δεσμεύσεις και οι επιπτώσεις στην υγεία δεν μπορεί να περιορίζονται στις ελάχιστες δυνατές απώλειες για τους πολίτες, αλλά τα μέτρα προστασίας και πρόληψης πρέπει να είναι απόλυτα και ο έλεγχος της τήρησής τους να γίνεται από κρατικούς,επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς.
  3. Να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν οι επιπτώσεις στις δραστηριότητες των κατοίκων.
  4. Η προστασία του περιβάλλοντος, των φυσικών πόρων και η αειφορία είναι αδιαπραγμάτευτα κριτήρια.

Επειδή, στην μεταλλευτική δραστηριότητα της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική,

Α. H αποκιοκρατικού τύπου σύμβαση παραχώρησης στην «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.Μ.Β.Χ» των Μεταλλείων Κασσάνδρας αποτελεί μέγιστο οικονομικό σκάνδαλο.
Το επίμαχο επενδυτικό σχέδιο παραδίδει τον ορυκτό πλούτο της περιοχής στο μεγάλο κεφάλαιο και δεν αποφέρει παρά υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ζωής των κατοίκων, ώστε να θησαυρίζουν μονοπωλιακοί όμιλοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό σε βάρος του Ελληνικού κράτους,

Β. Η ΜΠΕ δεν απαντά στις εκτιμήσεις και τις εύλογες ανησυχίες για δυσμενείς επιπτώσεις, όχι μόνο στη Χαλκιδική αλλά και στην πόλη της Θεσσαλονίκης (τοξική σκόνη, ρύπανση της ατμόσφαιρας),

Γ. Η σχεδιαζόμενη μεγάλης κλίμακας επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Β.Α. Χαλκιδική υπερβαίνει κατά πολύ τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής. Μελέτες και πορίσματα ανεξάρτητων επιστημονικών φορέων, καταδεικνύουν την τεράστια και μη αναστρέψιμη βλάβη στο περιβάλλον, στην υγεία και στις ανταγωνιστικές με τη μεταλλευτική δραστηριότητα οικονομικές δραστηριότητες (καλλιέργειες, κτηνοτροφία, μελισσοκομία, αλιεία, τουρισμός),

Δ. Tο προτεινόμενο επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας δεν είναι αειφόρο, αφού θα αλλάξει ριζικά τον χαρακτήρα της ευρύτερης περιοχής, η οποία διαθέτει πλούσιο και μοναδικό φυσικό περιβάλλον, αξιόλογο ιστορικό και πολιτισμικό τοπίο (αρχαιολογικοί χώροι, γενέτειρα του Αριστοτέλη,Άγ.Όρος) και μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης του αγροτικού και του τουριστικού τομέα,

Για όλους τους παραπάνω λόγους το δημοτικό συμβούλιο Καλαμαριάς είναι αντίθετο στην συνέχιση της μεταλλευτικής δραστηριότητας της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική και εκφράζει την άποψη ότι η κάθε μορφής οικονομική σύμβαση και Μ.Π.Ε, για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, οφείλει να εξετάζεται με βάση τη βούληση και το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας.

Το ψήφισμα αυτό ψηφίσθηκε με την υπ’ αριθμ. 572/2012 πλειοψηφική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στη συνεδρίαση της 10ης Δεκεμβρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ του Δ.Σ.

ΖΑΜΠΕΤΟΓΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ

πηγή: ierissos.blogspot.gr

Read Full Post »